Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie w kręgu, krótkie przywołanie tematu: „Dzisiaj obchodzimy Światowy Dzień Osła!”
- Pokaż jedną dużą, kolorową ilustrację osła (lub pluszaka). Zadaj proste pytania, aby zaciekawić dzieci: „Jak myślicie, jakie dźwięki wydaje osiołek?”, „Gdzie mieszka osioł?”
- Narysuj na tablicy (lub kartce) szybki zarys osła i poproś dzieci, żeby powiedziały, jakie części ciała zauważają (uszy, ogon, kopyta).
Część główna (20 minut)
Krótka opowieść o osiołku (5 minut)
- Opowiedz prostą, 2–3‑minutową historyjkę o małym osiołku, który wyrusza na spacer po farmie. Wpleć powtarzające się zwroty (np. „I co wtedy zrobił osiołek?”), aby dzieci mogły powtarzać.
- Po opowieści zapytaj 1–2 pytania otwarte („Co osiołek zjadł?”, „Z kim się przywitał?”), zachęcając do krótkich odpowiedzi.
Zabawa sensoryczna „Poznajemy sierść i ogon” (7 minut)
- Przygotuj dwa‑trzy kawałki tkanin o różnej fakturze (miękka plusz, szorstka juta, kawałek filcu). Dzieci po kolei dotykają i opisują, co czują (miękki, szorstki, puchaty).
- W małej skrzynce/sensorycznym pojemniku umieść suchą trawę lub słomę (albo suchy ryż jako alternatywa). Dzieci sprawdzają, jak wygląda miejsce, gdzie może stać osiołek na farmie.
- Poproś dzieci, aby odszukały w pojemniku „ukryty” ogon — kawałek sznurka lub włóczki (większy element łatwy do chwytania) i porównały go z materiałami.
Ruchowa zabawa „Idziemy jak osiołki” (6 minut)
- Stań z dziećmi w rzędzie. Prowadź proste ruchy: chodzenie powoli jak osiołek, marsz z wysokimi kolanami, przytupywanie kopyt („stum, stum”).
- Dodaj krótką piosenkę lub rymowankę (2–3 wersy) z powtarzanym refrenem, który dzieci lubią powtarzać.
- Na koniec poproś, by każde dziecko pokazało swoje „uszy osła” (dłonie nad głową jak uszy) i uśmiechnęło się szeroko — ćwiczenie mimiki.
Prosta praca plastyczna — maska osiołka (czas wliczony, szybkie wykonanie lub wykonanie w grupach) (2–3 minuty)
- Rozdaj dzieciom papierowe talerzyki lub wycięte wcześniej kształty twarzy osła, kredki i kawałki tkaniny/włóczki na ogon.
- Dzieci rysują oczy i nos; opiekun pomaga przymocować ogonek z włóczki i narysować duże uszy. Jeśli nie zdążą, dokończyć można przy kolejnej okazji.
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Szybkie podsumowanie: poproś 2–3 dzieci, by powiedziały jedno zdanie o osiołku (np. „Osiołek ma długie uszy”).
- Krótka pauza oddechowa: „Mały oddech osiołka” — wszyscy biorą głęboki wdech i powoli wydychają, jakby wzdychali od ciężaru na plecach.
- Pożegnanie: uśmiech, wręczenie małej naklejki (jeśli dostępna) lub wspólne „do widzenia” w rytmie piesni/osiołkowego refrenu.