Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Usiadamy w kole. Każde dziecko przywita się krótkim "Cześć, jestem..." i poda swoje imię.
- Pokazujemy duże ilustracje: płuco (rysunek), pyłek, kot, kwiatek, chusteczka. Krótkie pytania do dzieci: „Co to może być?”, „Co robi nos, gdy coś go podrażnia?” (zachęcamy do prostych odpowiedzi).
- Krótka umowa grupowa: dziś rozmawiamy spokojnie o oddychaniu i słuchamy siebie nawzajem.
Część główna (20 minut)
- Ćwiczenie oddechowe „Balonik” (5 minut)
- Każde dziecko kładzie ręce na brzuszku. Prowadzący mówi: „Na wdechu brzuch staje się jak balonik, na wydechu balonik się robi mniejszy.”
- Wykonujemy 4 powolne wdechy i wydechy. Dla chętnych: dmuchanie lekkiej chusteczki na stoliku.
- Wersja siedząca i stojąca — dzieci wybierają wygodne dla siebie ustawienie.
- Prosty eksperyment „Płuco z butelki” (pokaz) (7 minut)
- Przygotowanie przez prowadzącego: plastikowa butelka, balon włożony do butelki (odcięta dno butelki może być użyte przez prowadzącego) lub demonstracja z dużym przezroczystym słoikiem i balonem. Alternatywa: duży model płuc z papieru.
- Prowadzący pokazuje, jak balon wewnątrz butelki napełnia się i opróżnia, tłumacząc prostymi słowami, że tak działają płuca — powietrze wchodzi i wychodzi.
- Dzieci obserwują i mogą zadawać pytania.
- Gra obrazkowa „Co może powodować kichanie?” (6 minut)
- Rozdajemy kartoniki z obrazkami: kwiaty (pyłek), kurzu, kota, mydła, jabłka, zabawki. Dzieci w parach/lub małych grupach układają karty w dwóch stosach: „może spowodować kichanie/uciążliwość” i „raczej nie”. Prowadzący moderuje rozmowę i wyjaśnia prosto, że różne rzeczy mogą przeszkadzać różnym osobom.
- Omówienie: każde dziecko mówi jedno zdanie: „Gdy ktoś ma alergię, możemy ___ (pomóc, posadzić obok, powiedzieć dorosłemu)”.
- Zabawa ruchowa „Przenosimy chusteczkę” (opcja na zakończenie części głównej, 2–3 minuty)
- Dzieci w parach przenoszą lekką chusteczkę na otwartej dłoni lub dmuchają małą kulkę waty za pomocą słomki przez krótki tor. Celem jest ćwiczenie kontroli oddechu i współpracy.
- Zachęcamy do nazywania uczuć: „Jestem spokojny, bo biorę głęboki oddech”.
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Szybkie podsumowanie: prowadzący przypomina trzy proste rzeczy, które dzieci dziś poznały: jak oddychamy, że różne rzeczy mogą przeszkadzać innym, i że zawsze mówimy dorosłemu, gdy ktoś ma problem z oddychaniem.
- Krótkie ćwiczenie uspokajające: jedno głębokie wdech–wydech wszyscy razem, potem krótka piosenka/rymowanka "Oddycham cicho, oddycham powoli".
- Pożegnanie: każde dziecko dostaje naklejkę lub kolorowy znaczek „Oddycham razem”.