Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie wszystkich dzieci po imieniu (opiekun mówi powoli i wyraźnie).
- Krótkie wprowadzenie do tematu: opiekun trzyma czerwoną chustę i pokazuje koszyk. Mówi: "Posłuchajmy o Czerwonym Kapturku — dziś pójdziemy z nim do babci!" (1–2 zdania, wyraźne nazwy przedmiotów).
- Zabawne rozgrzewkowe ćwiczenie językowe: prosty wierszyk 2‑wersowy (np. "Idzie Kapturek, idzie Kapturek, stópki stawiaj raz i dwa") połączony z klaśnięciem i tupnięciem — dzieci powtarzają gesty i dźwięki.
Część główna — Mała ścieżka do Babci (około 5 minut)
- Przygotowanie ścieżki: na podłodze taśmą malarską tworzymy prostą linię (ścieżkę). Po obu stronach układamy 2–3 poduszki (jako "kamienie"/"krzaki") oraz papierowe liście lub miękkie kółka z tektury (jako "ciastka").
- Zadanie 1 — Chodzimy jak Kapturek (2 minuty): każde dziecko dostaje mały koszyczek z 1–2 papierowymi "ciastkami". Dzieci idą po linii (trzymając koszyk obiema rączkami), po drodze stawiają stopy na poduszkach (nauka równowagi). Opiekun mówi krótkie polecenia: "idź powoli", "zatrzymaj się", "teraz przeciśnij się między krzakami" — dzieci wykonują.
- Zadanie 2 — Zbieramy ciasteczka (1–2 minuty): przy końcu ścieżki stoi pluszak (np. lalka babci lub pluszowy zwierzak). Dzieci wkładają do koszyka papierowe ciasteczko lub przekładają je z podłogi do koszyka (ćwiczenie chwytu pęsetkowego i koordynacji ręka‑oko).
- Element komunikacyjny: po dojściu do „babci” każde dziecko może powiedzieć/wydać krótki dźwięk ("cześć" albo "ha" jak wilk) albo podać koszyk — opiekun wzmacnia słownictwo: "Kto to? Czerwony Kapturek! Co niesie? Ciastka!".
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Uspokojenie: wszystkie dzieci siadają w kręgu. Opiekun pokazuje czerwony kapturek (chustę) i kilka przedmiotów z zabawy — proste pytania: "co to?" "gdzie był Kapturek?" — zachęcanie do krótkich odpowiedzi lub wskazania.
- Końcowa piosenka/rymowanka (1–2 minuty): krótka melodia z prostym refrenem (np. "Kapturek szedł, szedł, szedł — do babci piosenkę niósł") z ruchami rąk. Dzieci wykonują łagodne gesty, kołyszą się.
- Pożegnanie: każde dziecko otrzymuje pochwałę za udział („Świetnie chodziłeś jak Kapturek!”) i zachęta do powtórzenia nazwy przedmiotu.
Uwagi praktyczne:
- Tempo dostosowujemy do grupy — jeśli dziecko potrzebuje więcej czasu, opiekun idzie obok i delikatnie wspiera.
- Zadania można powtórzyć krócej dla bardziej zmęczonych dzieci.