Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Ułóż dzieci w kręgu. Powitaj grupę piosenką powitalną (krótka, 20–30 s) lub rytmicznym klaśnięciem.
- Opowiedz w prostych zdaniach temat: „Dzisiaj spotkamy Hipochondryka — to ktoś, kto bardzo często myśli, że jest chory. Zobaczymy, co możemy mu pomóc zrobić.”
- Pokaż rekwizyty (stetoskop, plaster, pluszak) i wprowadź role: Hipochondryk, lekarz, pielęgniarka, recepcjonista, pacjent/rodzina. Wyjaśnij krótko, co robi każda rola.
- Krótkie rozgrzewki głosowe i ruchowe (1–2 minuty):
- „Głosik cichy — głosik głośny”: dzieci powtarzają proste zdania w różnych natężeniach głosu.
- Ruch: pokaż, jak chodzimy powoli, jak szybko, jak idzie zmartwiony Hipochondryk (unosząc ramiona), a jak spokojny lekarz (wolne kroki).
Część główna (około 20 minut)
- Podziel zajęcia na trzy krótkie scenki. Prowadzący kieruje czasem i przejściami.
Scenka 1 — Przybycie Hipochondryka (5–7 minut)
- Prowadzący (nauczyciel/animator) wprowadza Hipochondryka (może to być pluszak lub sam nauczyciel udający): mówi, że coś go boli i prosi o pomoc.
- Zadanie dla dzieci: zgadnąć, co czuje Hipochondryk, używając mimiki i prostych zdań („Boli mnie brzuszek”, „Jest mi zimno”). Zachęć do krótkich wypowiedzi i gestów.
- Pokaż dzieciom, jak zapisać „zgłoszenie” na kartce recepcji (narysować krzyżyk lub narysować buzię), aby ćwiczyć małą motorykę.
Scenka 2 — Gabinet lekarski (8–9 minut)
- Ustaw kącik „gabinet”: krzesło jako fotel, stolik z przyborami (stetoskop, termometr zabawkowy, bandaże, pluszak jako pacjent).
- Role: lekarz/pielęgniarka przeprowadzają „badanie”. Daj dzieciom proste pytania i odpowiedzi do powtarzania:
- Lekarz: „Co ci dolega?”
- Pacjent: „Boli mnie (głowa/brzuszek/kolano).”
- Lekarz: „Weź głęboki oddech.” (dziecko oddycha) „Teraz podskocz/obejrzyj się.” (proste polecenia ruchowe)
- Każde dziecko może przez chwilę być lekarzem lub pacjentem — ogranicz czas do 30–40 s na dziecko, aby utrzymać tempo.
- Wprowadź elementy teatralne: mimika, zmiana głosu Hipochondryka (przesadna troska) i spokojny głos lekarza.
Scenka 3 — Porady i domowa apteczka (3–4 minut)
Dzieci wymieniają pomysły, co można zrobić, żeby poczuć się lepiej: herbata (udawana), odpoczynek, przytulenie pluszaka, bandaż z gazy.
Krótka aktywność manualna: każde dziecko nakłada plaster (samoprzylepny) na papierowy „bolący” obrazek — ćwiczenie precyzji palców.
Zakończ wspólnym uspokojeniem: 3 głębokie oddechy, wyprostowanie się i uśmiech.
Wskazówki organizacyjne:
- Utrzymuj tempo — zmieniaj role często, by każde dziecko miało udział.
- Daj dzieciom proste napisy/hasła, które mogą powtarzać: „Proszę usiąść”, „Co ci dolega?”, „Dziękuję, czuję się lepiej.”
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Usiądźcie ponownie w kręgu. Poproś po kolei 2–3 dzieci, by krótko powiedziały, co dziś robiły i jak się czują.
- Wspólne podsumowanie słownictwa: lekarz, pielęgniarka, recepcja, plaster, stetoskop, pacjent — dzieci powtarzają każde słowo raz głośno, raz cicho.
- Nagrodź dzieci brawami i przykładową „pochwałą teatralną” (krótka rymowanka lub naklejka).
- Krótka piosenka lub rymowanka zamykająca zajęcia (15–20 s), po czym rozchodzenie się do zabaw swobodnych.