Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie w kole: opiekun śpiewa krótką, powitalną piosenkę o kanapce (prosty refren powtarzany przez dzieci).
- Krótkie wprowadzenie tematu (1–2 zdania): „Dzisiaj będziemy robić kanapki i mówić, jak się przy tym czujemy.”
- Pytania do dzieci (modelowane, ciepłym tonem): „Jaką masz ulubioną kanapkę? Co lubisz na kanapce?” — krótka wymiana zdań, opiekun zachęca każde dziecko do powiedzenia jednego słowa lub wskazania obrazka.
Część główna (50 minut)
- Stacja sensoryczna: "Poznajemy składniki" (około 10 minut)
- Rozłożenie na tacach prostych składników (kromki chleba, plastry sera, plasterki ogórka/pomidora, banan, rozgniecione awokado/masło, rodzynki jako dodatek do zabawy). Dzieci mogą dotykać, wąchać i oglądać.
- Opiekun nazywa tekstury i smaki: „Miękkie, chrupiące, słodkie, kwaśne” i zachęca dzieci do powtarzania prostych słów.
- Krótkie zadanie: dzieci wskazują, co jest miękkie, co chrupie (pokazanie palcem lub podanie ręki).
- Krótka historyjka obrazkowa o Emocji Kanapce (około 8 minut)
- Opiekun pokazuje prostą ilustrację/książeczkę przedstawiającą kanapkę, która czuje różne emocje (np. zaskoczenie, radość, smutek, duma) w reakcji na dodatki i przyjaciół.
- Każda emocja jest nazwana i opisana jednym zdaniem: „Kanapka jest szczęśliwa, bo ma dużo kolorów.”
- Dzieci proszone są o pokazanie twarzy odpowiadającej emocji (mimika).
- Tworzenie własnej kanapki — część praktyczna (około 20 minut)
- Dzieci siedzą przy stolikach/adult-assisted stations w małych grupach (2–3 dzieci). Każde dziecko otrzymuje talerzyk, kromkę chleba i mały wybór składników.
- Opiekun demonstruje kroki: nakładanie masła/rozsmarowywanie (opiekun pomaga przy użyciu plastikowego noża), układanie plasterków.
- Zadania dla dzieci: wybrać jeden składnik „bo chcę” i powiedzieć krótkim zdaniem lub słowem dlaczego („Chcę sera, bo lubię smak” / „Chcę pomidora, bo jest czerwony”).
- W trakcie tworzenia opiekun zadaje pytania wspierające rozwój językowy: „Co wybrałeś/łaś?”, „Jak się czujesz, kiedy jesz tę kanapkę?” i modeluje gotowe odpowiedzi.
- Zabawa dramatyczna: "Kanapkowe emocje" (około 7 minut)
- Po zrobieniu kanapek każde dziecko pokazuje swoją kanapkę i mówi jedną emocję, którą ona „czuje” (np. „Moja kanapka jest szczęśliwa, bo ma ser”).
- Opiekun proponuje szybkie scenki: dzieci pokazują mimikę i gesty odpowiadające tej emocji (uśmiech, zaskoczenie, złość jako mocne zaciśnięcie dłoni — dostosowane do wieku).
- Ruchowa mini-gra "Skacz jak smak" (około 5 minut)
- Opiekun mówi smak/teksturę („chrupiący”, „miękki”, „słodki”) — dzieci wykonują przypisany ruch: podskok, przytulenie się do siebie, klaśnięcie.
- Krótkie powtórzenia, zmiana tempa, zapraszanie do nazywania własnych odczuć związanych z ruchem.
- Porządkowanie i przygotowanie do zakończenia (około 0–0.5 minuty wliczone)
- Dzieci pomagają odłożyć naczynia i składniki na wyznaczone miejsca (zachęta werbalna do współpracy).
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Siedząc w kole, każde dziecko pokazuje swoją kanapkę i mówi jednym słowem, jak się czuje po zajęciach („szczęśliwy/a”, „dumny/a”, „syty/a” itp.).
- Opiekun podsumowuje: „Dzisiaj poznaliśmy smaki, nazwy emocji i zrobiliśmy kanapki razem.”
- Pożegnanie piosenką i krótką instrukcją dla rodziców (przekazanie talerzyka z kanapką lub informacji o tym, co dziecko zrobiło).