Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie grupy: stojąc w kole, nauczyciel przywita każde dziecko po imieniu (krótko, radośnie). Krótkie przypomnienie, że dziś mamy "Dzień Kotleta Schabowego" — będzie dużo ruchu i zabawy.
- Krótka rozmowa wprowadzająca (1–2 minuty): pytania pomocnicze do dzieci: „Co to jest kotlet? Jak myślicie, co trzeba zrobić, żeby kotlet był pyszny?” Zachęcić dzieci do krótkich odpowiedzi.
- Aktywacja głosowo-ruchowa (ok. 1–2 minuty): prosty rym lub okrzyk tematyczny do wykonania razem: każde dziecko klaszcze raz i mówi: „kot-let!”; powtórzyć 3 razy, tempo stopniowo rośnie.
Część główna (50 minut)
- Rozgrzewka — "Przygotowanie kotleta" (10 minut)
- Ustawienie w rozproszonej formacji (każde dziecko ma miejsce). Prowadzący prowadzi polecenia imitujące kolejne czynności: "Weź mięso" (uniesienie rąk do przodu), "posól" (opukiwanie ramion palcami), "ubij" (ruchy rękami jak ubijanie), "panieruj" (szerokie rozkładanie rąk jak obtaczanie), "smaż" (delikatne bujanie ciała jak na patelni).
- Każde polecenie wykonane jest w rytm prostego klaśnięcia nauczyciela; stopniowo tempo przyspiesza.
- Cel: rozgrzewka dużych grup mięśniowych, synchronizacja ruchu z rytmem.
- Zabawa rytmiczna — "Składniki tańczą" (10 minut)
- Dzieci otrzymują (lub naśladują) rekwizyty: drewniane łyżki/łyżeczki lub papierowe talerzyki jako „patelnie”.
- Proste sekwencje rytmiczne: prowadzący wyklaskuje 4-dźwiękowy wzór (np. klaś, klaś, stuk, stuk); zadaniem dzieci jest powtórzyć wzór ruchowo (klaśnięcie, klaśnięcie, uderzenie dłonią w talerzyk, uderzenie łyżką o talerzyk).
- Warianty: zmiana tempa, zmiana dynamiki (ciszej/głośniej), nazywanie każdego ruchu (np. "sól", "mąka", "jajko").
- Cel: rozwijanie poczucia rytmu, koordynacji ręka-oko.
- Mini-koreografia — "Taniec kotleta" (15 minut)
- Wprowadzenie krótkiego układu tanecznego podzielonego na 4 części (każda 8–12 taktów). Każda część ilustruje etap przygotowania kotleta:
- A: „Weź mięso” — kroki w miejscu (marsz w prawo/lewo), ręce na wysokości klatki jak trzymanie mięsa.
- B: „Panierka” — krążenia ramion, przysiad i podskok imitujący obtaczanie i odkładanie na talerz.
- C: „Smażenie” — kołysanie biodrami, okrążenie w miejscu jak na patelni, ruchy rąk jak mieszanie oleju.
- D: „Podanie” — radosne podskoki, rozłożenie rąk zapraszających, ukłon grupowy.
- Nauczyciel pokazuje każdą część kilkakrotnie, potem łączy je w krótką sekwencję. Proponowane tempo: umiarkowane.
- Dzieci tańczą w parach lub małych grupach, zachęcać do synchronizacji z partnerem.
- Cel: ćwiczenie pamięci ruchowej, współpracy, sekwencjonowania ruchu.
- Gra teatralno-ruchowa — "Kotletowy pociąg i patelnia" (8 minut)
- Dzieci ustawiają się w rzędach (pociąg). Prowadzący prowadzi „pociąg” po sali, dziecko na przedzie naśladuje przyrządzanie (ruchy z koreografii). Na hasło „Patelnia gorąca!” wszystkie zatrzymują się i wykonują energiczny ruch (np. obrót i klaśnięcie). Na hasło „Chłodzi się” wykonują powolne ruchy rozciągające.
- Cel: zmiana tempa, reakcja na sygnały słowne, praca w zespole.
- Taniec swobodny i improwizacje — "Smaczne kroki" (7 minut)
- Muzyka (wesoła i rytmiczna) i zachęta do improwizacji: dzieci mogą wymyślać własne ruchy związane z tematem (np. zginanie się jak panierka, małe podskoki jak skwierczenie).
- Nauczyciel proponuje krótkie zadania improwizacyjne: „Zatańcz jak kotlet, który skacze”, „Pokaż, jak smakujesz kotleta” (gesty twarzy, dłonie przy policzkach).
- Cel: rozwijanie ekspresji, kreatywności oraz poczucia własnego stylu ruchowego.
- Wyciszanie i rozciąganie — "Podanie na talerzu" (ok. 5 minut wliczone w część główną)
- Powolne, płynne ruchy rozciągające: unoszenie rąk jak podnoszenie talerza, głębokie oddechy, delikatne rozciąganie boków i ramion.
- Krótkie schłodzenie oddechowe: dzieci kładą ręce na brzuchu, liczenie oddechów do 5.
- Cel: uspokojenie, regulacja oddechu po aktywności.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótkie wspólne wykonanie całej mini-koreografii jeszcze raz, w wolniejszym tempie.
- Pochwały i krótkie refleksje od dzieci: każde dziecko może jednym zdaniem powiedzieć, co mu się najbardziej podobało.
- Wręczenie symbolicznego "odznaczenia" lub naklejki za udział (opcjonalnie).
- Pożegnanie z krótkim okrzykiem grupowym na zakończenie: "Do widzenia, kotlety!"