Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie: krótka runda imienna — każde dziecko mówi swoje imię i ulubiony dźwięk (np. śmiech, stukanie).
- Wprowadzenie tematu: opiekun pokazuje obrazki z kilku znanych filmów (bez dźwięku) i pyta: „Jak myślicie, jaka muzyka mogłaby lecieć w tej scenie?”
- Zapowiedź aktywności: informujemy dzieci, że dziś będą badać, jak dźwięki i instrumenty pomagają opowiadać historie w filmach. Wyjaśniamy krótko przebieg zajęć (słuchanie, eksperymenty, tworzenie własnej muzyki do krótkiego fragmentu filmu).
Część główna (około 35 minut)
Słuchanie krótkich fragmentów muzyki filmowej (10 minut)
- Przygotuj 3–4 krótkie (10–20 s) fragmenty muzyczne różnego nastroju: np. tajemniczy, radosny, smutny, groźny.
- Dzieci słuchają każdego fragmentu w ciszy.
- Po każdym fragmencie pytania do dzieci:
- „Co poczuliście słuchając tej muzyki?”
- „Jaką scenę filmową możecie sobie wyobrazić przy tej muzyce?”
- Dzieci pokazują wybrane emocje kartami obrazkowymi lub gestami (ręce, mimika).
Eksperymenty z dźwiękami i instrumentami (10 minut)
- Rozłóż proste instrumenty i materiały improwizowane: tamburyny, grzechotki, drewniane łyżki i garnki, pudełka z fasolą jako shakery, metalowe pojemniki jako bębny, dzwoneczki, małe ksylofony.
- Zadanie badawcze: każdy instrument testujemy — dzieci w parach badają, jaki dźwięk wydaje i czy jest głośny/cichy, wysoki/niski, miękki/twardy.
- Zachęć dzieci do porównywania: „Który dźwięk pasowałby do sceny tajemniczej? A który do śmiesznej?”
Tworzenie krótkich „soundtracków” do obrazka/krótkiej sceny (15 minut)
- Przygotuj 1–2 krótkie, ciche klipy wideo (10–20 s) bez dźwięku lub zilustrowane obrazki z prostą sceną (np. bohater idzie przez las, dziecko bawi się balonem).
- Podziel dzieci na małe grupy (3–4 osoby). Każda grupa otrzymuje obrazek/klip i zestaw instrumentów.
- Zadanie badawcze: grupa tworzy dźwiękową oprawę do sceny — decydują, które instrumenty i rytmy będą pasować, eksperymentują z głośnością i tempem.
- Czas pracy: 7–10 minut na próbę. Opiekun krąży, stawiając pytania pomocnicze: „Jak ten dźwięk pomaga opowiedzieć historię? Co możemy zmienić, by było bardziej dramatycznie?”
- Prezentacje: każda grupa krótko (ok. 1 minuty) prezentuje swój soundtrack do obrazka/klipu. Po prezentacji reszta grup zgaduje, jaki nastrój chciały pokazać.
Dodatkowa aktywność (jeśli zostanie czas, wciągnąć ją dynamicznie, 3–5 minut)
- Ruch do muzyki filmowej: włącz krótki fragment filmowej melodii i poproś dzieci, by poruszały się zgodnie z tempem i nastrojem (powolne kroki, skoki, ciche podskoki). Zachęć do improwizacji ruchowej.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótka runda refleksji: każde dziecko mówi jedno zdanie — co najbardziej mu się podobało i jaki dźwięk zapamiętało.
- Podsumowanie przez opiekuna: przypomnienie pojęć „nastrój muzyki”, „wysoki/niski dźwięk”, „głośny/cichy” i zachęta do dalszych eksperymentów w domu.
- Pożegnanie: wspólne prosty rytm klaskania lub fraza melodyczna do pożegnania.