Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie w kole: opiekun wita każde dziecko po imieniu, zachęca do uśmiechu i krótkiego gestu (np. klaśnięcie, przybicie piątki).
- Krótkie wprowadzenie tematu (1-2 zdania): „Dzisiaj zjemy oddechowe ciasteczka i porozmawiamy o tym, co pomaga nam się uspokoić.”
- Szybkie oczekiwanie dnia: opiekun pyta każde dziecko jednym zdaniem „Jak się dziś czujesz?” i zapisuje krótkie słowa (lub rysuje symbole) na tablicy — tylko 1–2 słowa od każdego dziecka.
Część główna (50 minut)
- Ćwiczenia oddechowe z obrazkami (5 minut)
- Ustawienie: dzieci siedzą w kole na poduszkach.
- Przebieg: opiekun pokazuje obrazek ciasteczka (lub chmurki). Dzieci biorą głęboki wdech przez nos, licząc do 3, przytrzymują 1, wydychają powoli przez usta licząc do 4. Powtarzamy 3 razy.
- Językowo: opiekun modeluje zdania: „Biorę głęboki wdech, czuję spokój.” Zachęca dzieci do powtarzania krótkich fraz.
- Słowniczek uczuć — „Co czujesz?” (10 minut)
- Materiały: karty obrazkowe z mimiką (radość, smutek, złość, zdziwienie, zmęczenie) oraz lusterko.
- Przebieg: pokazujemy kartę, dzieci naśladują wyraz twarzy przed lusterkiem i nazywają uczucie jednym słowem. Opiekun prosi: „Kto powie zdanie: Dziś czuję się ___, bo ___?” (modeluje odpowiedź).
- Rozszerzenie: dzieci dopasowują proste przyczyny (np. „bo spałem krótko”, „bo bawiliśmy się dobrze”) — opiekun podaje dwa przykłady i prosi o powtórzenie.
- Opowiadanie relaksacyjne z obrazkami — „Mały Miś odpoczywa” (10 minut)
- Materiały: 4–6 dużych obrazków przedstawiających krótki ciąg wydarzeń (Miś biega, Miś jest zmęczony, Miś odpoczywa z książką, Miś śpi).
- Przebieg: opiekun układa obrazki w niewłaściwej kolejności, prosi dzieci, by wspólnie ułożyły właściwą historię, używając 1–2 zdań na obrazek.
- Językowo: zachęcanie do tworzenia zdań: „Najpierw Miś…, potem Miś…, na końcu Miś…”. Opiekun zapisuje jedno zdanie od grupy jako model.
- Scenka z pacynką — „Co mówi moje ciało?” (10 minut)
- Materiały: pacynka lub pluszak, chustka, mała scena (może być koc).
- Przebieg: opiekun animuje pacynkę, która przychodzi zmęczona lub zestresowana; dzieci wymyślają, co pacynka może powiedzieć i proponują działania (np. „Weź głęboki oddech”, „Pocałuj poduszkę”, „Posłuchaj muzyki”). Dzieci odgrywają krótkie dialogi 2–3 zdaniowe na zmianę.
- Językowo: ćwiczenie form prośby i radzenia (np. „Powiedz: Proszę, przytul mnie.”; „Jaka rada dla misia?”).
- Dźwiękowy krajobraz — „Cichy las” i szeptany łańcuch (8 minut)
- Materiały: nastrojowa, cicha muzyka (instrumentalna), chusteczki lub małe instrumenty (grzechotki), stoper.
- Przebieg: dzieci leżą lub siedzą wygodnie; opiekun tworzy prosty dźwiękowy krajobraz — szeptane słowa („cicho”, „spokój”), delikatne instrumenty. Po 3 minutach dzieci tworzą szeptany łańcuch: jedno dziecko szepcze do drugiego krótkie zdanie „Ja czuję spokój”, a wiadomość przechodzi dalej — ćwiczenie słuchania i zapamiętywania krótkich fraz.
- Językowo: prosimy, by każde sformułowanie miało 2–4 słowa; opiekun modeluje prostsze wersje dla dzieci, które potrzebują wsparcia.
- Twórcze rysowanie i dzielenie się (7 minut)
- Materiały: kartki, kredki, naklejki.
- Przebieg: dzieci rysują miejsce, w którym czują się spokojnie (np. łóżko, poduszka, drzewo). Po rysowaniu każde dziecko, które chce, mówi 1–2 zdania: „Miejsce to jest dla mnie spokojne, bo ___.”
- Językowo: opiekun zachęca do używania zdań zaczynających się od „Lubię…”, „Czuję…”, „To mnie uspokaja, bo…”.
Przerwy: podczas części głównej opiekun obserwuje tempo grupy i w razie potrzeby skraca lub wydłuża poszczególne aktywności, by utrzymać spokój i zaangażowanie.
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Krąg refleksji: dzieci siadają w kole; opiekun prosi, by każde dziecko powiedziało jednym zdaniem, co zrobi, gdy będzie czuć się zdenerwowane (np. „Wezmę trzy głębokie wdechy”).
- Małe pożegnanie rytualne: wspólne zdanie powtarzane przez grupę „Dzisiaj ćwiczyliśmy spokój — jesteśmy gotowi na zabawę.”
- Informacja dla opiekunów: krótkie notatki o dzieciach, które potrzebują dodatkowego wsparcia językowego lub emocjonalnego (do wykorzystania w pracy indywidualnej).