1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie w kole (1 min): opiekun siada lub klęka na wysokości dzieci i śpiewa krótką, znaną piosenkę powitalną, wywołując każde dziecko po imieniu.
- Wprowadzenie tematu w prostych słowach (1–2 min): opiekun mówi krótko i łagodnie: „Dziś zatańczymy cicho i delikatnie. Pomyślimy o ludziach, których pamiętamy, i o spokoju”. Używamy prostych słów i krótkich zdań.
- Zapoznanie z materiałami (1–2 min): pokazanie lekkich szarf (różne kolory), krótkie zachęcenie: „Poczuj szarfę — jest miękka i lekka. Pofruwa jak chmurka.” Pozwalamy każdemu dziecku dotknąć szarfy.
2. Część główna — taniec (5 minut)
- Rozgrzewka ruchowa (1 min): proste gesty przy muzyce (klaskanie do rytmu, unoszenie rąk do góry, skłony) — krótkie, powtarzalne ruchy dostosowane do tempa.
- Taniec z szarfami — część 1: „Wiatr i chmurki” (2 min): dzieci trzymają szarfy w dłoniach i delikatnie poruszają nimi w górę i w dół, na boki — opiekun pokazuje ruchy: „Teraz jesteśmy chmurkami — płyniemy powoli.” Muzyka: spokojna, płynna melodia.
- Taniec z szarfami — część 2: „Serduszko pamięci” (2 min): przy cichszej muzyce dzieci układają szarfy razem w środku koła (albo kładą swoje szarfy blisko siebie), tworząc „serce” lub „okrąg spokoju”. Można poprosić: „Połóżmy szarfy razem, tak jak przyjaciele trzymają się za ręce.” Opiekun prowadzi spokojne ruchy i delikatne frazy mówione (np. „cicho, spokojnie, pamiętamy”).
3. Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Uspokojenie oddechu (1 min): opiekun zachęca do głębokich wdechów i powolnych wydechów, trzymając szarfę przy sercu: „Bierzemy powoli powietrze jak balonik, wypuszczamy cicho.”
- Krótkie podsumowanie w prostych zdaniach (2 min): opiekun pyta pojedynczo kilka dzieci (lub wskazuje i nazywa): „Czy pamiętamy o spokoju? Kto ma szarfę?” Zachęcanie do krótkich odpowiedzi lub pokazywania gestem.
- Pożegnanie (2 min): wspólne pożegnanie piosenką/zwrotem i ułożenie szarf w wyznaczonym miejscu, słowa do rodziców po zakończeniu zajęć.
Dodatkowe wskazówki organizacyjne:
- Tempo i długość poszczególnych części dostosować do nastroju grupy. Jeśli dziecko chce tylko dotknąć szarfy i usiąść, pozwolić mu na to.
- Używać prostych, powtarzalnych komunikatów i krótkich poleceń.