Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie grupy i krótkie wprowadzenie do tematu: nauczyciel mówi 1–2 zdania o tym, że Polacy mieszkają w różnych krajach, ale łączy ich język i kultura.
- Pokaz mapy lub globusa: wskazanie Polski i kilkunastu przykładowych krajów (np. Wielka Brytania, Niemcy, USA, Australia). Proste pytania do dzieci: "Czy ktoś był za granicą?", "Jak myślicie, co Polacy robią za granicą?" (słuchamy krótkich odpowiedzi).
- Zapowiedź formy zajęć: dziś zrobimy krótkie przedstawienie, w którym poznamy dzieci mieszkające poza Polską i posłuchamy piosenki.
Część główna (50 minut)
- Rozgrzewka teatralno-oddechowa (5 minut)
- Krótkie ćwiczenia: poruszanie ramionami, potrząsanie dłońmi, naśladowanie różnych emocji (radość, tęsknota, duma) za pomocą mimiki.
- Ćwiczenie oddechowe: dmuchanie piórka lub chusteczki po stole (kontrola oddechu przed śpiewem).
- Wprowadzenie ról i rekwizytów (10 minut)
- Podział ról: narrator(ka), dzieci-poloniści (po jednym lub w małych grupach), postać: mama/tata pracujący za granicą, listonosz/ka, przyjaciel z innego kraju.
- Rozdanie prostych rekwizytów: biało-czerwone mini-flagi z papieru, kolorowe chustki jako element stroju, kartonowe walizki, maski/paszporty z papieru.
- Krótkie przeczytanie lub opowiedzenie mini-scenariusza: np. „Witajcie! Jestem Zuza z Polski, ale mieszkam teraz w Londynie. Piszę list do babci...”.
- Praca nad scenkami (15 minut)
- Podział na 3–4 krótkie scenki (każda ok. 3–4 minuty):
- Scenka 1: Przyjazd i tęsknota — dziecko pokazuje, co czuje, kiedy tęskni za domem (gesty, krótkie zdania).
- Scenka 2: Nowe miejsca i zwyczaje — dziecko pokazuje, co odkrywa w nowym kraju (skrócone opisy, gesty).
- Scenka 3: Spotkanie Polonii — dzieci spotykają się na polskim festynie (śpiew prostego refrenu i pokaz symboli: flaga, chleb, piosenka).
- Nauczyciel pomaga sformułować 1–2 zdania dla każdej roli; dzieci powtarzają krótkie kwestie na głos.
- Ćwiczenie piosenki i ruchu (10 minut)
- Prosty refren w języku polskim (np. „Polonia, polska rodzina, serce w Polsce, my tu daleko”) — nauczyciel śpiewa pierwszą zwrotkę i uczy refrenu z ruchem (podnoszenie rąk, kołysanie się, klaśnięcia).
- Dodanie prostych choreografii do każdej scenki: witanie się, machanie flagą, podawanie sobie ręki.
- Próbne przedstawienie (10 minut)
- Szybkie przejście od scenki do scenki w kolejności: narrator wprowadza, dzieci grają swoje role, na koniec wspólny refren i ukłon.
- Nauczyciel koryguje niewielkie błędy, przypomina kwestie i ruchy, zachęca do ekspresji i głośnego mówienia.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótkie wspólne omówienie: dzieci mówią jednym zdaniem, co najbardziej im się podobało (np. "Lubiłem śpiewać", "Podobała mi się flaga").
- Wręczenie małych dyplomów/ogniskowej naklejki "Mały Polonus" (opcjonalnie) lub pamiątkowe zdjęcie grupowe z rekwizytami.
- Zadanie dla domu: poprosić rodziców, aby z dziećmi porozmawiali o miejscach, gdzie mieszkają ich dalecy krewni lub znajomi, i ewentualnie przynieśli zdjęcie lub pamiątkę na kolejne zajęcia.