Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Zgromadź dzieci w kręgu na miękkiej macie lub dywanie. Przywitaj każde dziecko po imieniu. Powiedz krótkie zdanie wprowadzające: Lecimy samolotami!
- Pokaż jeden przygotowany papierowy samolot. Pozwól dzieciom go obejrzeć i dotknąć. Zachęć do prostych reakcji: punktuj i nazywaj ich ruchy i odczucia (np. zimny, miękki, lekki).
- Krótkie powtórzenie na głos: powiedz proste słowa i zachęć dzieci do powtarzania sylab lub jednowyrazowych odpowiedzi: samolot, leci, hop.
Część główna (5 minut)
- Pokaż, jak delikatnie podrzucić samolot na wysokość wewnątrz sali. Wypowiedz jedno krótkie polecenie przed każdym rzutem, np. Patrz, samolot leci.
- Każde dziecko (po kolei lub w małych grupach 2-3 osoby, w zależności od liczebności) otrzymuje gotowy, prosty samolot do trzymania. Opiekun pomaga w ułożeniu dłoni i pokazuje ruch podania lub delikatnego rzutku.
- Zachęcaj do sięgania i biegania krótkiego dystansu, żeby odnaleźć samolot na podłodze — prosty element motoryczny: sięganie, kucanie, wstawanie.
- Dodaj aktywność sensoryczną: przy drugim lub trzecim rzucie delikatnie dmuchnij piórko lub chusteczkę nad samolotem, aby pokazać ruch powietrza i zmienić sposób lotu. Nazwij odczucia: wiatr, dmuch, leci inaczej.
- W trakcie zabawy śpiewaj krótki, powtarzalny refren prosty do naśladowania: lecimy, lecimy, hop i klaszcz raz. Zachęcaj dzieci do naśladowania klasku, machania rękami jak skrzydła.
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Usiądź ponownie w kręgu. Podziękuj dzieciom za pomoc samolotom i poproś, aby każde dziecko pokazało jeden ruch, który mu się podobał (np. machanie rękami, podanie samolotu). Pomóż wypowiedzieć jedno słowo, jeśli dziecko nie mówi swobodnie.
- Krótkie zakończenie: zróbcie wspólne pochowanie samolotów do koszyka. Nazywaj czynność i zachęcaj do współpracy: Razem wkładamy samoloty do koszyka.
- Pożegnanie: powiedz jedno zdanie podsumowujące i pożegnalne, np. Dziękujemy samolotom, do widzenia, lecimy do domu.
Uwagi dla opiekuna: przy dzieci, które wymagają większego wsparcia motorycznego lub komunikacyjnego, opiekun wyraźnie modeluje każdy ruch i używa krótkich, powtarzalnych poleceń; zabawa powinna przebiegać w spokojnym tempie, z możliwością krótszych rund dla zmęczonych maluchów.