Powitanie i wprowadzenie (ok. 5 min)
- Powitanie: opiekun wita dzieci, wyjaśnia temat zajęć: „Dziś będziemy stylistami rzęs — będziemy tworzyć różne rzęsy i ozdabiać nimi lusterka/obrazki.”
- Krótkie zaproszenie do zabawy: pokazanie przyrządów (małe lusterka, pędzelki, piórka itp.).
- Rozgrzewka głosowa i mimika (30–60 s): opiekun pokazuje jak zamknąć i otworzyć oczy powoli, naśladowanie „mrugania” i wydłużania rzęs („raaaaz, dwa, trzy — otwieramy oczka!”).
- Podział ról: zachęć dzieci do wyboru ról (stylista, klient, asystent). Zwróć uwagę, żeby każdy mógł spróbować.
Część główna — warsztat zmysłowy (ok. 5 min)
- Przygotowanie stanowisk: każde dziecko/dwie osoby otrzymują małe lusterko (lub obrazek twarzy) i koszyczek z materiałami.
- Eksploracja tekstur (1–2 min): zachęć dzieci, by dotykały i nazywały materiały (piórka, pompony, wstążki, kawałki filcu, kłębki wełny, cienkie paski papieru, kawałki włóczki). Opiekun zadaje pytania „Które rzęsy są miękkie? Które szorstkie? Które cienkie, które grube?”
- Tworzenie rzęs (2–3 min): dzieci przyklejają wybrane elementy nad „oczkiem” na lusterku/obrazku używając kleju w sztyfcie lub taśmy dwustronnej. Zachęcaj do eksperymentów: skręcanie cienkiej włóczki jako zakręcone rzęsy, układanie piórek jako długie rzęsy, układanie pomponów jako dekoracje.
- Zabawa w stylistę i klienta (krótkie role-play, 1–2 min): dziecko-„stylista” pokazuje klientowi efekt, proponuje „tuszowanie” (delikatne muśnięcie pędzelkiem po rzęsach z elementów) i opisuje swój wybór „Wybrałem miękkie, długie rzęsy z piórek, bo są lekkie i falujące.”
Zakończenie i podsumowanie (ok. 5 min)
- Prezentacja prac: każde dziecko krótko pokazuje swoje lusterko/obrazek i opowiada, jakie rzęsy stworzyło.
- Pytania refleksyjne zadawane przez opiekuna: „Które rzęsy najbardziej ci się podobały? Jak wyglądały twoje rzęsy — długie czy krótkie? Miękkie czy szorstkie?”
- Utrwalenie słownictwa: opiekun powtarza nowe słowa (piórko, pompon, filc, włóczka, skręcone, falowane) i łączy je z odczuciami zmysłowymi.
- Pożegnanie i propozycja kontynuacji: zaproszenie dzieci, by w wolnej zabawie dalej eksperymentowały z materiałami lub ozdabiały większe obrazki twarzy.