1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie w kole (opiekun trzyma dziecko na kolanach lub dzieci siedzą w półkolu).
- Krótkie przedstawienie tematu prostym zdaniem: „Dzisiaj posłuchamy rytmów — bębnów i brzdęków, jak w dalekich miejscach i jak w warsztacie, poskaczemy i potuptamy.”
- Pokazanie materiałów (instrumentów) – każdy przedmiot nazwany jednym słowem: „bęben”, „grzechotka”, „szal”. Opiekun mówi powoli i zachęca do powtarzania sylab (np. „be—ben”, „gra—cho—tka”).
- Krótkie odczucie dźwięku: opiekun uderza delikatnie w bęben, krótkie „Aaa!” i zachęta: „Słyszysz? Powtórz: bum”.
2. Część główna (50 minut)
Część główna podzielona na krótkie bloki, aby utrzymać uwagę dzieci.
2.1 Stacja eksploracji dźwięku (10 minut)
- Rozstawienie na podłodze kilku instrumentów i pojemników: bębny, plastikowe miski z łyżkami, zamknięte shakery (butelki z napełnieniem), tekturowe tuby.
- Dzieci swobodnie dotykają, uderzają i słuchają. Opiekun podpowiada nazwy dźwięków („cichutko”, „głośno”, „stuk”, „buc”).
- Zadania dla opiekuna:
- Modelować proste opisy efektów dźwiękowych: „Teraz delikatnie — sss, teraz mocniej — bum!”
- Pytać krótkimi pytaniami i dać czas na odpowiedź (np. wskazanie instrumentu).
2.2 Krótka sesja rytmiczna: „Maszyny i bębny” (10 minut)
- Opiekun pokazuje dwa proste rytmy: powolny „stuk-stuk” (jak maszyna) i szybki „bum-bum” (jak bęben).
- Dzieci powtarzają rytmy, używając swoich instrumentów lub uderzając dłonią o kolano. Opiekun robi call-and-response: on gra, dzieci powtarzają.
- Wprowadzenie prostych gestów: podniesienie ręki przy „maszynowym” rytmie, klasnięcie przy „bębnowym” rytmie.
2.3 Ruch do rytmu: marsz i zatrzymanie (10 minut)
- Dzieci w parach lub z opiekunem chodzą po sali w rytmie bębnów (marsz), potem zmiana rytmu na szybki – podskoki na miejscu, na zakończenie: wolne kołysanie.
- Opiekun używa krótkich komunikatów: „Marsz!”, „Stój!”, „Podskocz!”, zachęca do odgłosów (np. „ha!”, „u!”) przy zmianie rytmu.
2.4 Sensoryczne mini-stacje (15 minut)
- Cztery krótkie stacje (ok. 3–4 minuty każda) ustawione w prostym obwodzie:
- Tkaniny i szale: dotykanie różnych materiałów, kołysanie chustek w rytm muzyki.
- Pojemniki dźwiękowe: odkrywanie, który pojemnik „buczy”, który „dzwoni”.
- Małe bębny z miękkimi pałeczkami: uderzanie w różnych miejscach bębna.
- Ruchowa strefa: miękka piłka do potuptania, stąpanie po dywanie w rytm.
- Dzieci przechodzą z opiekunem między stacjami; opiekun zachęca do nazywania doznawanych wrażeń (np. „miękko”, „głośno”, „szybko”).
2.5 Wspólna improwizacja i prosty refren (5 minut)
- Cała grupa siada w kole; opiekun prowadzi prosty, powtarzalny refren melodyczny (np. „Ta-ta bum, ta-ta bum”) i prosi, by dzieci dołączały dźwiękami swoich instrumentów.
- Zachęta do spontanicznego ruchu: potrząsanie, kołysanie, uśmiechanie się.
3. Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Krótka wyciszająca piosenka połączona z delikatnym stukaniem na kolanach („cichy bum, cichy bum”) i kołysankowym ruchem chustką.
- Pożegnanie: każdy maluch pokazuje swój ulubiony instrument i opiekun nazywa go jeszcze raz. Opiekun mówi krótkie zdanie podsumowujące: „Dzisiaj słuchaliśmy bębnów i maszyn, dotykaliśmy tkanin i bawiliśmy się ruchem.”
- Zachęta dla rodziców: opiekun przekazuje krótką informację (ustnie lub kartka) o tym, co dzieci lubiły.