Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Ułożenie w kręgu; krótkie powitanie i zapowiedź tematu: „Dzisiaj wyznajemy miłość przyrodzie!”.
- Krótka rozmowa inicjująca (pytania do dzieci): Co to znaczy kochać przyrodę? Jak możemy to pokazać? Co rośnie wokół nas?
- Prezentacja materiałów (pokażemy doniczki, ziemię, nasiona, formy serduszek, koszyki na skarby) i krótkie przypomnienie zasad pracy przy stolikach.
Część główna (50 minut)
A. Krótki spacer badawczy „Szukamy skarbów miłości” (około 15–20 minut)
- Wyjście na krótki spacer po ogrodzie/przedszkolnym terenie (lub przeprowadzenie aktywności przy oknie/na tarasie, jeśli warunki nie pozwalają).
- Dzieci zbierają naturalne skarby do koszyków: liście różnych kształtów, drobne kwiatki, szyszki, małe gałązki, kamyczki.
- Zadania obserwacyjne podczas spaceru:
- Wykorzystajmy zmysły: jak brzmią liście, jaki zapach ma kwiat, czy ziemia jest ciepła/zimna?
- Nauczyciel zachęca do nazwania kolorów, kształtów i porównania wielkości.
B. Tworzymy „Ziemne Serduszka” lub sadzimy nasionka (około 25–30 minut)
Opcja 1 — Ziemne Serduszka (dla grupy, łatwe technicznie):
- Przy stolikach dzieci otrzymują miskę z ziemią (można użyć ziemi ogrodowej wymieszanej z niewielką ilością wody), garść nasion (np. rukola, groszek pachnący, nagietek) oraz formę serduszka z tektury lub foremki.
- Instrukcja krok po kroku:
- Dziecko nabiera trochę ziemi, dodaje nasionka i odrobinę wody, miesza ręką.
- Wkłada mieszankę do foremki i delikatnie ugniata, aby powstało serduszko.
- Wyciąga serduszko z foremki i odstawia na tackę do wyschnięcia/późniejszego posadzenia.
- Na koniec każde serduszko podpisujemy imieniem dziecka (papierową metką) i zostawiamy do lekko podsuszenia.
Opcja 2 — Sadzenie nasion w małej doniczce (dla dzieci, które wolą tradycyjny sposób):
- Każde dziecko otrzymuje małą doniczkę (papierową lub plastikową), ziemię i 2–3 nasiona.
- Pokazujemy, jak wsypać ziemię, zrobić małe dołeczki, włożyć nasionka, przykryć i podlać (niewielka ilość wody z atomizera lub kubeczka).
- Dzieci ozdabiają papierową metkę na doniczkę (nazwą rośliny lub rysunkiem serca).
W trakcie prac pedagog:
- Zachęca do używania nazw roślin, opisywania procesu: „co zrobiliśmy z nasionkiem?”, „czego mu teraz potrzeba, żeby wzrosło?”
- Zadaje pytania stymulujące myślenie przyczynowo-skutkowe („Dlaczego podlewamy? Co stanie się, jeśli zapomnimy?”).
C. Mini-gra sensoryczno-ruchowa „Drzewo miłości” (około 5–10 minut)
Ustawienie w kole; zadanie dla dzieci: udają rośliny, które pokazują, co oznacza „być kochanym” przez przyrodę.
Instrukcje ruchowe:
- Na hasło „słońce” — dzieci rozkładają ramiona szeroko (jak gałęzie).
- Na hasło „deszcz” — delikatne potrząsanie palcami, udawanie padających kropli (czyli mały ruch rąk nad głową).
- Na hasło „wiatr” — kołysanie się lekko w miejscu.
Po każdej serii dzieci dodają krótkie zdanie lub głos „dziękuję” skierowane do rośliny (ćwiczenie komunikacji i empatii).
Alternatywa dla złej pogody: wszystkie aktywności realizujemy w sali, spacer zastępujemy krótką eksploracją roślin doniczkowych i przyniesionych materiałów.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Zebranie w kręgu; każde dziecko pokazuje swoje serduszko lub doniczkę i mówi jedno zdanie: „Kocham przyrodę, bo…”.
- Krótkie przypomnienie, co trzeba robić, żeby rośliny rosły (woda, światło, troska).
- Pożegnanie; przypomnienie rodzicom o wzięciu domowego zadania (jeśli dzieci zabierają doniczki/serduszka do domu).