1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitaj dzieci w kole; opiekun podaje krótkie wyjaśnienie tematu: „Dzisiaj porozmawiamy o tym, co to znaczy być sprawiedliwym i jak to pokazać ruchem”.
- Rozgrzewka słowno-ruchowa (2 min): prowadzący mówi krótkie zdania, a dzieci wykonują proste ruchy (np. „Gdy mówię 'równi', podskoczcie raz; gdy mówię 'słuchamy', przyłóżcie rękę do ucha”).
- Pokaz krótkiego symbolu: opiekun pokazuje kolorową wstążkę jako znak „sprawiedliwości” — wstążka krąży po kole, każdy dotyka jej i mówi jedno słowo kojarzące się ze sprawiedliwością (np. „uczciwość”, „pomoc”, „koleżeństwo”) — każde słowo krótkie, 1–2 dzieci mówią na raz.
2. Część główna (50 minut)
Sekcja A — Zabawy rytmiczno‑tanieczne (15 minut)
- Cel: rozgrzewka ciała i wprowadzenie do tematu w ruchu.
- Działania:
- Muzyka rytmiczna: prowadzący włącza piosenkę o prostym rytmie.
- „Maszerujemy równo”: dzieci maszerują w przestrzeni sali na sygnał — na 4 stuknięcia zatrzymują się i tworzą pary.
- „Podanie wstążki”: w parach dzieci przekazują między sobą wstążkę (symbol równości), każdy raz prowadzi, raz podąża — ważne, by każdy miał swój moment.
Sekcja B — Tańce opowiadane: historie sprawiedliwości (20 minut)
- Cel: rozwijanie wyobraźni, empatii i umiejętności komunikacji przez ruch.
- Przygotowanie: 4 krótkie scenariusze zilustrowane gestami (każdy 4–5 minut):
- "Podział jabłek" — grupa dzieli się na dwie mniejsze; dzieci tańczą wokół kosza z papierowymi jabłkami, na sygnał każda grupa wybiera po jednym jabłku, potem pokazują gest „dając” osobie z przeciwnej grupy.
- "Kto pierwszy?" — dzieci ustawione w rzędzie wykonują krótkie kroki; na komendę wybierają sposób ustalenia kolejności (np. klaśnięcie, skok) — podkreślenie, że są różne sposoby decydowania sprawiedliwie.
- "Pomocne ręce" — improwizowany taniec, w którym dzieci udają, że pomagają sobie nawzajem przenosić „ciężki” kocyk (lekki ruch, współpraca w parach i trójkach).
- "Głosowanie ruchem" — prowadzący proponuje dwa ruchy (np. kręcenie się vs. skakanie); dzieci głosują ruchem — wskazują gestem, który ruch wybierają, i razem wykonują wybrany.
- Każdą mini‑scenę wprowadza i kończy krótka rozmowa: co się wydarzyło, kto pomógł, jak się czuliśmy.
Sekcja C — Twórcza improwizacja w kręgu (10 minut)
- Cel: twórcza ekspresja, współpraca i słuchanie innych.
- Działania:
- Dzieci siadają w kręgu; jedno dziecko na środku improwizuje krótki ruch-symbol (np. „podzielenie zabawki”), reszta powtarza i dołącza swój ruch-symbol.
- Kolejne dziecko na środku rozszerza „opowieść ruchem”; powstaje wspólny taniec ilustrujący współdziałanie i sprawiedliwość.
- Prowadzący może dokumentować sekwencję prostymi hasłami, które dzieci powtarzają.
Sekcja D — Choreografia krótkiej piosenki o sprawiedliwości (5 minut)
- Cel: utrwalenie pojęć przez powtarzalny ruch i słowa.
- Działania:
- Prosta piosenka (refren 4‑wersowy, melodyjny) z ruchem do każdego wersetu: otwieranie ramion = „wszyscy razem”, podanie ręki = „pomagamy”, klaśnięcie = „słuchamy”, obrót = „dbamy o siebie”.
- Dzieci uczą się jednej krótkiej sekwencji (refren), którą wykonują kilka razy w parach lub w małych grupach.
Przerwy i organizacja przestrzeni:
- W trakcie zajęć przewidziane krótkie przerwy na napoje (1–2 min) między sekcjami A i B.
- Meble odsunięte do boków, wyznaczone strefy pracy (krąg do powitania, przestrzeń do tańca, miejsce na akcesoria).
3. Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Krąg podsumowujący: każde dziecko mówi (jedno słowo lub krótkie zdanie) co dziś lubiło i co oznacza dla niego „sprawiedliwość”.
- Pochwała grupowa: prowadzący podkreśla przykłady współpracy zaobserwowane podczas zajęć.
- Zaproszenie do kolejnej aktywności: krótkie zadanie domowe dla chętnych — narysować gest sprawiedliwości i przynieść rysunek na następne zajęcia.