1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie grupy, krótka rozgrzewka głosem i ciałem (1–2 minuty): nauczyciel wita się z dziećmi i proponuje zabawę „Powiedz i pokaż” — dzieci naśladować krótkie dźwięki i ruchy (szept liścia, szelest, podskok jak kasztan).
- Wprowadzenie tematu (3–4 minuty): opiekun przedstawia tytuł zajęć „Leśne opowieści” i pokazuje kilka rekwizytów (kolorowe liście, kasztany, apaszki jako peleryny). Krótkie pytania do dzieci: „Co dzieje się jesienią w lesie?”, „Jakie zwierzęta spotkamy?”
2. Część główna (50 minut)
A. Krótka sensoryczna improwizacja (10 minut)
- Ustawienie kręgu. Nauczyciel puszcza ciche nagranie dźwięków jesieni (wiatr, krople deszczu, trzepot skrzydeł). Dzieci zamykają oczy (jeśli chcą) i reagują ruchem: delikatne machanie rękami jak liście, stąpanie jak małe stopy po suchych liściach.
- Zadanie: każde dziecko wymyśla jedno dźwiękowe lub ruchowe „hasło” swojej postaci (np. szept liska, stukanie żołędzia) i pokazuje je krótką improwizacją.
B. Opowiadanie i podział ról (10 minut)
- Nauczyciel opowiada prostą, krótką historię o jesiennym lesie (3–4 minuty). Propozycja fabuły: „W lesie szykuje się jesienna zabawa — lisek, wiewiórka, jeż i sowa spotykają się, by zebrać skarby jesieni i przygotować się do zimy”.
- Podział ról: nauczyciel proponuje role (lisek, wiewiórka, jeż, sowa, drzewa/liście, wiatr). Dzieci losują lub wybierają role w porozumieniu z nauczycielem — role mogą być rotowane przy ćwiczeniach.
C. Prosta praca plastyczna — maski/postacie (12 minut)
- Materiały rozsiane na stole: kolorowy papier, kredki, zaklejki z oczami samoprzylepnymi, klej w sztyfcie, kawałki materiału/apaszki, sznurek.
- Zadanie: każde dziecko wykona prostą maskę lub oznakowanie swojej postaci (np. świecący ogon liska z papieru, orzechowa czapka wiewiórki). Nauczyciel przygotowuje wycięte wcześniej kształty bazowe (okręgi, uszka) żeby dzieci jedynie ozdabiały — dzięki temu praca jest dostosowana do 4-5 latków.
- Czas pracy: 10 minut. Nauczyciel pomaga przy przyklejaniu i wiązaniu. Ostatnie 2 minuty — szybkie przymierzenie masek/przypinek.
D. Próba ruchowa i mówiona — ćwiczenia teatralne (18 minut)
- Rozgrzewka aktorska (3 minuty): „Głos jesieni” — ćwiczenia artykulacyjne: szept, półgłos, głośny okrzyk (krótko), oraz ćwiczenia mimiczne przed lustrem (lub w grupie).
- Scenki krótkie (12 minut): nauczyciel dzieli scenę na 3 krótkie scenki po około 3–4 minuty każda, dzięki czemu wszystkie dzieci mają szansę zagrać raz-dwa razy.
- Scenka 1: „Zbieramy skarby” — role: wiewiórka zbiera orzechy, jeż pomaga. Prosto nakreślone kwestie: np. "Znalazłem orzech!" "Uważaj, jeżu!". Dzieci uczą się prostych dialogów i reagowania.
- Scenka 2: „Wiatr psoci liściom” — rola: wiatr (dziecko z apaszką) podsuwa liście (kolorowy papier) do drzew (inne dzieci) — ćwiczenie współpracy i ruchu scenicznym.
- Scenka 3: „Noc w lesie” — sowa opowiada coś cichym głosem, pozostali słuchają i reagują spokojnymi ruchami.
- Ćwiczenia powtórzeniowe (3 minuty): szybkie powtarzanie najważniejszych ruchów i kwestii, przypomnienie kolejności scen.
E. Mini-przedstawienie (10 minut)
- Ustawienie małej „sceny” (wyznaczony dywan, stolik jako skała). Dzieci prezentują przygotowane krótkie scenki po kolei. Nauczyciel pełni rolę narratora (jeśli potrzeba) i pomaga przy płynnym przejściu między scenami.
- Publiczność: pozostali rówieśnicy siedzą w półkole, oklaski po każdej scenie. Zadbaj o krótkie przerwy między występami.
3. Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Krąg refleksyjny (3 minuty): nauczyciel pyta dzieci o jedno słowo, które opisuje ich doświadczenie („Co było najfajniejsze?”), zachęca do krótkich wypowiedzi.
- Pożegnanie (2 minuty): wspólne wspomnienie piosenki/rymowanki o jesieni (krótkie refreny) i zapowiedź, że prace mogą zostać powieszone w sali jako dekoracja.
Dodatkowe wskazówki:
- Dostosuj długość scenek do tempa grupy — jeśli dzieci zmęczą się, skróć część ćwiczebną i od razu przejdź do mini-występu.
- Zachęcaj do używania mimiki i prostych dźwięków zamiast długich kwestii werbalnych.