1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie w kole (1 min): każdy dziecko mówi swoje imię i naśladuje dźwięk, który kojarzy z sercem (np. „bam-bam”).
- Krótkie wprowadzenie (2–3 min): opiekun pokazuje 3 proste obrazki / zabawki: stetoskop (lub jego model), latarka jako "skaner" i pluszowy miś jako "pacjent". Wyjaśnia prostymi słowami, że fizyka medyczna pomaga lekarzom oglądać i słuchać wnętrza ciała – np. słuchać serca (stetoskop), zobaczyć obraz (skaner/obraz), badać dźwiękami (USG jako "dźwiękowe oko").
- Zainteresowanie tematem (1 min): opiekun pyta: „Kto chce zostać małym badaczem i sprawdzić, jak działają te urządzenia?”
2. Część główna (20 minut)
- Słuchamy serca – zabawa z domowym stetoskopem (ok. 7–8 min)
- Przygotowanie: każde dziecko dostaje zrobiony wcześniej prosty stetoskop z kubków i sznurka (instrukcja w materiałach).
- Zadanie: dzieci po kolei przykładają kubek do pluszowego misia lub do swojej klatki piersiowej (pod nadzorem opiekuna) i nasłuchują dźwięków. Opiekun pomaga nazwać usłyszane rytmy („szybkie/powolne, głośne/ciche”).
- Wzmocnienie społecznego aspektu: dzieci mówią, jak czują się pacjent i badacz; jedno dziecko jest "lekarzem", inne "asystentem".
- Mapowanie wnętrza – puzzle ciała (ok. 7–8 min)
- Przygotowanie: na dużym arkuszu papieru narysowany zarys ciała lub matka/kartonowa postać. Obok karty z obrazkami prostych organów (serce, płuca, żołądek, mózg) w formie kolorowych kart.
- Zadanie: w małych grupach dzieci dopasowują karty organów do właściwych miejsc na zarysie. Opiekun zadaje pytania: „Gdzie myślisz, że bije serce? Jak oddychamy – gdzie są płuca?”
- Rozwijanie współpracy: dzieci razem dyskutują i pomagają sobie przypinać/umieszczać elementy.
- Mały wynalazca – mini-eksperyment dźwiękowy (ok. 4–6 min)
- Przygotowanie: dodatkowe materiały typu pudełko, gumki, łyżeczki, małe bębenki.
- Zadanie: dzieci sprawdzają, jak dźwięk zmienia się, gdy uderzamy w różne materiały lub naciągamy gumki (symulacja pracy urządzeń badających dźwięki). Dzieci mogą spróbować wydobyć różne dźwięki i opisać, które są wysokie, które niskie.
- Podsumowanie krótkie: wspólne porównanie odmiennych dźwięków i omówienie, że naukowcy i lekarze używają podobnych zasad, żeby słuchać i widzieć to, co w środku.