Powitanie i wprowadzenie (ok. 5 minut)
- Przywitanie grupy: opiekun wita dzieci, wyjaśnia krótko, że dziś jest „magiczny dzień” i będziemy rozmawiać o uczuciach jak prawdziwi czarodzieje.
- „Czapka Sortująca uczuć”: na środku koca stoi papierowa czapka (może być wykonana z kartonu). Dzieci po kolei podchodzą, wkładają rękę do czapki i losują kartę z rysunkiem emocji (radość, smutek, złość, zdziwienie, spokój).
- Opiekun prosi dziecko, by nazwało wylosowaną emocję i powiedziało, kiedy ostatnio ją czuło (krótko, 1–2 zdania).
- Jeśli dziecko nie chce mówić, można zaproponować pokaz mimiką.
Część główna — „Zaklęcie Uczuć” (ok. 5 minut)
- Gra teatralna: każde dziecko wybiera jedną kartę emocji (może użyć tej wylosowanej wcześniej) i otrzymuje prostą różdżkę (rolka papieru owinięta kolorowym papierem) lub opaskę.
- Zadanie: dziecko pokazuje wybraną emocję mimiką i ruchem przez 10–15 sekund; reszta grupy zgaduje, jaka to emocja.
- Opiekun modeluje: pokazuje, jak powiedzieć „Czuję się [emocja], kiedy…” oraz krótko demonstruje jedną strategię radzenia sobie (np. głębokie oddechy jako "uspokajające zaklęcie").
- Krótkie ćwiczenie oddechowe („Uspokajające Zaklęcie”): wszyscy siadają w kręgu, przykładają dłonie na brzuch, wdychają powoli przez nos licząc do 3, wypuszczają powietrze przez usta licząc do 3 — powtórzyć 3 razy. Opiekun używa słów wformułowanych w zabawny, magiczny sposób (np. "nabrali powietrza jak baloniki, teraz wydmuchujemy spokojną chmurkę").
Zakończenie i podsumowanie (ok. 5 minut)
- Krótka runda dzielenia się: każde dziecko może w jednym zdaniu powiedzieć, która emocja mu się dziś najbardziej podobała lub którą nauczyło się lepiej rozpoznawać.
- „Zaklęcie Pożegnalne”: opiekun śpiewa prostą, krótką piosenkę lub mówi rymowankę, w której pojawiają się słowa: "Dziękuję, czuję, proszę, przepraszam" — zachęca dzieci do powtórzenia.
- Pożegnanie: opiekun przypomina, że każdy ma różne uczucia i że można o nich mówić, kończy zajęcia serdecznym podziękowaniem.