Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie grupy: opiekun wita dzieci ciepłym głosem: „Dzień dobry! Dzisiaj poznamy szczególny dzień — Międzynarodowy Dzień Kombatanta. Porozmawiamy o tym, jak można okazywać szacunek i wdzięczność.”
- Krótkie wyjaśnienie w prostych słowach (1–2 zdania): „Kombatant to osoba, która kiedyś pomagała innym, często była bardzo odważna. Dzisiaj zagramy teatralnie, by powiedzieć ‚dziękuję’ i pokazać szacunek.”
- Zapoznanie z rekwizytami: pokazanie prostych atrybutów (papierowe odznaki, apaszki, kapelusze, mała flaga, instrumenty). Pozwól dzieciom dotknąć i nazwać przedmioty.
- Krótka rozgrzewka głosowa i ruchowa (1–2 min): proste ćwiczenia:
- „Powiedz cichutko: dzień dobry” i „Powiedz głośniej: dzień dobry”;
- rozciąganie ramion i „marsz w miejscu” przez 20 sekund, by przygotować ciało do ruchu.
Część główna — inscenizacja teatralna (około 20 minut)
- Przydział ról i krótkie próby (5 minut)
- Role proste i elastyczne: opiekun/ka rozdaje role: narrator (opiekun lub starsze dziecko), żołnierz/bohater (kilka dzieci na zmianę), grupa wiwatująca (reszta dzieci), kwiaty/dyplom (dzieci trzymające rekwizyty).
- Jeśli grupa jest mała, można obsadzić po jednym dziecku w każdej roli i powtórzyć scenkę kilka razy, by każde dziecko spróbowało roli.
- Krótka próba: opiekun pokazuje, jak wejść na scenę, jak się ukłonić, jak podać kwiaty lub wręczyć papierową odznakę.
- Scenka główna — prosty scenariusz (12 minut)
- Scenka ma kilka stałych ujęć, każde trwa 1–2 minuty:
-
- Narrator mówi: „Dzisiaj dziękujemy tym, którzy pomagali”. Dzieci z rekwizytami stoją za linią sceny.
-
- Pierwsze dziecko wchodzi jako „bohater”, maszeruje wolno (na miejscu lub kilka kroków), stoi na środku i uśmiecha się.
-
- Dziecko z kwiatami podchodzi i wręcza kwiaty/odznakę, mówi krótkie zdanie: „Dziękujemy!” (opiekun może podpowiedzieć słowa: „Dziękujemy za pomoc”.)
-
- Grupa klaszcze delikatnie i śpiewa prostą, krótką piosenkę na melodię znaną dzieciom (np. krótka zwrotka „Dziękujemy, dziękujemy, życzymy Ci dużo słońca” — można wymyślić prosty tekst). Alternatywnie użyć delikatnych instrumentów (bębenek, tamburyn) do akompaniamentu.
-
- Kolejne dziecko wchodzi jako bohater — powtórzyć czynność, aż każde chętne dziecko spróbuje.
-
- Warianty łagodne: jeśli dzieci nie chcą wchodzić na środek, mogą zostać „kwiatami” i podawać rekwizyt z miejsca.
- Elementy teatralne i ekspresja (3 minuty)
- Opiekun zachęca dzieci do użycia mimiki: uśmiech, ukłon, dłonie na sercu jako gest „dziękuję”.
- Krótkie ćwiczenie wspólnego okrzyku szacunku: wszyscy razem mówią cicho, potem głośniej: „DZIĘKUJEMY!”.
- Końcowe ujęcie: wszystkie dzieci stoją razem, machają do widowni (reszta grupy lub lusterko), a narrator dziękuje za wspólny występ.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Uspokojenie: głęboki oddech razem — wdech przez nos, wydech przez usta trzy razy.
- Krótkie pytania kierowane do dzieci (dostosowane językowo):
- „Co najbardziej podobało ci się w dzisiejszym teatrzyku?”
- „Jak pokazałeś/pokazałaś, że dziękujesz?”
- Pozytywne podsumowanie opiekuna: pochwały za odwagę i współpracę. Wydanie małych „papierowych odznak uczestnika” lub naklejek każdemu dziecku za udział.
- Informacja o tym, co będzie dalej: „Możemy jeszcze raz zaśpiewać piosenkę w wolniejszym tempie przy zabawie na dywanie.”
Uwagi praktyczne i warianty:
- Jeśli dziecko jest nieśmiałe, zaproponuj rolę obserwatora lub osoby rozdającej rekwizyty.
- Czas trwania poszczególnych elementów można skrócić lub wydłużyć w zależności od zaangażowania dzieci.
- Zadbaj o płynne przejścia między rolami — opiekun prosi dzieci po imieniu i zachęca je do wejścia na scenę.