Powitanie i wprowadzenie (ok. 5 min)
- Przywitanie: Nauczyciel wita dzieci, przypomina temat zajęć („Dziś świętujemy Międzynarodowy Dzień Psa Ratowniczego!”) i krótko opowiada (1–2 zdania) czym zajmują się psy ratownicze (szukają ludzi, pomagają w górach/w wodzie).
- Rozgrzewka (2–3 min): Proste ćwiczenia w rytm spokojnej muzyki:
- „Pobudź uszka”: skłony głowy w prawo/lewo jak nasłuchiwanie.
- „Machamy ogonami”: krążenia bioder / lekkie podskoki z ruchami ramion na boki.
- „Węch psa”: pochylanie się i udawanie wąchania podłogi – głębokie wdechy.
- Zadanie wprowadzające: Nauczyciel pokazuje prosty gest / sygnał dłoni (np. dłonie przy sercu = gotowość). Dzieci powtarzają gest i przygotowują się do tańca.
Część główna (ok. 5 min)
- Muzyka: Włącz rytmiczną, wesołą piosenkę (około 2–3 min) z wyraźnym tempem.
- Główna choreografia (powtórzyć 2 razy, tempo dostosować):
- Sekcja A (8 taktów): Marsz w miejscu 4 takty, obrót wokół własnej osi (2 razy) – palmy/łapki w górze jakby wskazywać drogę.
- Sekcja B (8 taktów): Trzy kroki w przód, trzy kroki w tył (na zmianę), na końcu klaskanie dwa razy – udawanie tropienia śladu.
- Sekcja C (8 taktów): Przykucnięcie i „wąchanie” (4 takty), powstanie i radosne podskoki (4 takty) – radość z odnalezienia.
- Elementy naśladowcze: Nauczyciel demonstruje ruchy „nos do ziemi”, „machanie ogonem”, „siedzenie przy przewodniku” — dzieci naśladują z ekspresją.
- Integracja: Na drugie powtórzenie grupa dzieli się na małe zespoły (2–3 dzieci) i wykonuje krótką sekwencję razem: jedno dziecko prowadzi (przewodnik), pozostałe naśladują psa ratowniczego.
- Urozmaicenie: Dla chętnych dzieci dodajemy krótkie improwizowane fragmenty (5–8 taktów) – przedstawiają, jak pies ściga ślad lub ratuje przyjaciela.
Zakończenie i podsumowanie (ok. 5 min)
- Wyciszenie ruchowe (1–2 min): Powolne przejście do spokojnej muzyki, rozciąganie ramion i głębokie oddechy – „uspokojenie ogonków”.
- Krąg podsumowujący (2–3 min): Dzieci siadają w kole, każde mówi (1 zdanie) co najbardziej im się podobało lub jakie zadanie pełni pies ratowniczy.
- Pożegnanie: Nauczyciel chwali za zaangażowanie, wręcza małe naklejki / papierowe przypinki (jeśli dostępne) i przypomina, że można opowiedzieć rodzicom o tym, czego się nauczyliśmy.
- Szybkie przypomnienie bezpieczeństwa ruchowego (gest nauczyciela na koniec) i przejście do kolejnej aktywności.
Uwagi praktyczne:
- Tempo i trudność ruchów dostosować do nastroju grupy.
- Jeśli przestrzeń jest ograniczona, wykonywać ruchy w miejscu lub w wąskich liniach.
- Zaproponować alternatywne, siedzące wersje ruchów dla dzieci, które potrzebują spoczynku (np. ruchy rąk zamiast kroków).