Małe Tubki — Tańczące Dźwięki - Scenariusz Zajęć

Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)

• Przywitanie dzieci melodyjną piosenką na dzień dobry (prosty refren powtarzany przez opiekuna, zachęta do klaśnięcia lub pomachania).
• Krótkie pokazanie obrazka tuby i nagrania krótkiego fragmentu dźwięku tuby (10–15 s). Nazwanie instrumentu: „To tuba. Posłuchajmy, jak brzmi!”.
• Zachęta do naśladowania: opiekun robi niski, wolny ruch ramionami i mówi „bum — bum”, prosi dzieci, by spróbowały naśladować prosty dźwięk lub ruch (na poziomie: wskazanie dźwięku, powtórzenie sylab).
• Rozdanie prostych rekwizytów (jedna rzecz na dziecko): miękki szalik/apaszka lub kartonowa rurka (rolka po ręczniku papierowym z ozdobą). Opiekun pomaga przy rozdawaniu.

Część główna (20 minut)

1. Rozgrzewka ruchowa (3–4 min)

• Krótkie ćwiczenia dużych ruchów: „podnosimy ramiona wysoko jak wielka tuba” (prowadzone przez opiekuna), „obniżamy ramiona — bum” przy wydaniu krótkiego dźwięku tuby.
• Zachęta do prostych ruchów nóg: marsz w miejscu przy wolnym rytmie tuby.

2. Parada tub (6–7 min)

• Opiekun uruchamia nagranie z rytmicznym fragmentem muzyki tuby (umiarkowane tempo). Dzieci maszerują w niewielkim szyku po sali trzymając swoje szaliki lub rurki (opiekun przy trzymaniu dziecka wspiera ruchy).
• Zadania dla opiekuna: zmieniać tempo nagrania (wolniej — dzieci kołyszą się; szybciej — maszerują), kilkukrotnie zatrzymywać muzykę i prosić dzieci o „zamrożenie” w pozycji (prostym gestem rąk opiekuna).

3. Tańce i naśladowanie dźwięku (6–7 min)

• Opiekun wykonuje powolne, duże ruchy z użyciem szalika (kołysanie, obracanie) i prosi dzieci o naśladowanie prostych gestów.
• Call-and-response: opiekun gra krótki dźwięk/takt na nagraniu („bum”), a dzieci reagują ruchem (np. podskok, klaśnięcie lub przytulenie szalika do siebie) — wybiera się jedną prostą reakcję i powtarza.
• Wprowadzenie zabawy z cichym/ głośnym: opiekun informuje „teraz cicho” (kołysanie) i „teraz głośno” (szybsze machanie szalikiem) — dzieci doświadczają kontrastu dźwięków i ruchu.

4. Kącik sensoryczny (opcjonalnie krótko w trakcie głównej części, 2–3 min)

• Dzieci kolejno oglądają i dotykają kartonowej rolki (opiekun pomaga), słuchają zbliżonego do ucha krótkiego nagrania tuby (bardzo krótko, 5–8 s) i mówią (lub opiekun nazywa) „tuba”.

Zakończenie i podsumowanie (5 minut)

• Wyciszająca piosenka przy delikatnym brzmieniu tuby (nagranie cichego fragmentu) — opiekun śpiewa prosty refren i zaprasza dzieci do kołysania się.
• Krótkie podsumowanie: opiekun pokazuje obrazek tuby, pyta (retorycznie lub z zachętą do słów) „Co dziś słyszeliśmy? Tuba!” i chwali każde dziecko za udział.
• Pożegnanie krótkim gestem (machanie szalikiem) i zachęta do pokazania rodzicom na wyjściu: „Słuchaliśmy tuby i tańczyliśmy!”.