Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Usiądźcie w kole. Powitaj dzieci piosenką lub rymowanką (ok. 30–40 s).
- Krótkie wprowadzenie (1–2 zdania, mów spokojnym, prostym językiem): "Dziś porozmawiamy o dniu, kiedy pamiętamy o ludziach, którym jest smutno, bo bardzo tęsknią za kimś bliskim. Zagramy krótką opowieść i pokażemy, jak można okazać troskę."
- Pokaż zdjęcie lub prostą ilustrację bohatera (np. panią, która mieszka sama) i zapytaj: "Jak możemy pokazać, że komuś zależy?" (krótkie odpowiedzi od dzieci).
Część główna (50 minut)
1) Krótka opowieść ilustrowana (ok. 10 minut)
- Opowiedz prostą, bezpieczną historyjkę (2–3 minuty) o postaci: Pani Klementyna (albo inna neutralna postać), która lubiła piec ciasteczka z kimś bliskim. Teraz pamiętają o niej sąsiedzi i odwiedzają ją, przynosząc kwiaty i śpiewając piosenkę.
- Użyj planszy, książeczki obrazkowej lub filcowych postaci na tablicy. Pozwól dzieciom wskazywać elementy obrazu.
- Zapytaj jedno-dwa krótkie pytania z odpowiedziami „tak/nie” lub wskazywaniem: "Czy Pani Klementyna lubiła ciasteczka?" "Czy sąsiedzi przyszli z kwiatami?"
2) Tworzenie prostych rekwizytów (ok. 15 minut)
- Podziel aktywność na krótkie stanowiska (lub rób sekwencyjnie):
- Robimy kwiaty z papieru: dzieci z pomocą opiekuna formują proste kwiaty z wyciętych kół i pasków papieru, naklejają środek.
- Przygotowujemy znak przyjaźni: małe serduszko z papieru na sznurku (przyszyte/zalaminowane przez opiekuna w razie potrzeby).
- Proste pacynki: drewniana łyżka owinięta chustką jako postać.
- Materiały rozdaj w małych grupach, opiekun pomaga w trudniejszych czynnościach (sklejanie, wycinanie).
3) Próba teatralna — krótkie scenki (ok. 20 minut)
- Podziel dzieci na grupy ról (maks. 4–6 dzieci jednocześnie): narrator, Pani Klementyna (pacynka), sąsiedzi/dzieci przynoszące kwiaty, ptaszki (efekty ruchowe).
- Każda scena jest bardzo krótka (30–60 s):
- Scena 1: Opiekun/narrator mówi: "Pani Klementyna siedzi sama. Co zrobimy?" Sąsiedzi wchodzą, dają kwiaty.
- Scena 2: Dziecko‑sąsiad mówi prostą frazę: "Przyniosłem kwiatuszek" lub robi gest podania.
- Scena 3: Wszyscy śpiewają prostą, krótka piosenkę lub kołysankę (4 linijki) i klaszczą delikatnie.
- Powtórz każdą scenę 1–2 razy, dając innym dzieciom szansę na rolę. Trzymaj linie dialogowe bardzo krótkie — nacisk na gest, mimikę i współpracę.
4) Mini‑występ (ok. 5 minut)
- Ustaw prostą scenę: dwa krzesła jako „dom”, dywanik jako scena. Zaproś małą publiczność (resztę grupy) do oglądania.
- Zagrajcie krótki pokaz (1–2 minuty) — ci, którzy chcieli wystąpić podczas prób, prezentują swoją scenę.
- Na zakończenie występu zachęć do oklasków i podziękowania gestem (np. machanie kwiatkiem).
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Usiądźcie z powrotem w kole. Krótkie pytania do refleksji (zachęcaj do krótkich wypowiedzi): "Kto dziś był dobry dla Pani Klementyny? Co możemy zrobić, gdy ktoś jest smutny?"
- Podziękuj dzieciom za pomoc i udział. Wręcz każdemu mały rekwizyt (np. papierowy kwiat) do zabrania do szatni.
- Zakończ piosenką pożegnalną lub krótkim rymowanką.