Powitanie i wprowadzenie (ok. 5 minut)
- Przywitanie: opiekun siada na małym krzesełku lub na poduszce na podłodze. Zachęca dzieci do przyjścia i usiadania obok siebie. Mówi prostym zdaniem: „Dzisiaj porozmawiamy o tym, jak siedzieć wygodnie i bawić się wygodnie.”
- Krótkie rozpoznanie: pokazanie dwóch rekwizytów (np. małego krzesełka i dużej poduszki). Opiekun nazywa je i prosi dzieci, aby wskazały (dotknięciem) przedmiot, który chcą wypróbować.
- Piosenka powitalna (ok. 30–40 s): prosty wers z ruchem („Cześć, cześć, witamy was / usiądź wygodnie, uśmiechnij się”). Opiekun zachęca do klaskania lub kołysania ramionami.
Część główna (ok. 5 minut)
Aktywność 1: „Siedzimy wygodnie” (ok. 2–3 minuty)
- Ustaw trzy proste miejsca do siedzenia obok siebie: małe krzesełko, poduszka, koc. Opiekun pokazuje, jak siadać prosto (krótko: plecy proste, stopy na podłożu lub na podłodze), a następnie zachęca każde dziecko po kolei do wypróbowania jednego miejsca i krótkiego „testu wygody” (np. oklaski lub buźka z uśmiechem, jeśli wygodne).
- Opiekun komentuje słownie („Ola siedzi na poduszce — nogi są wygodne!”, „Paweł siada na krzesełku — siedzi prosto.”) i pokazuje różnice prostymi słowami: „wysoko — nisko”, „miękko — twardo”.
Aktywność 2: „Rzut do siebie” — ćwiczenie dystansu i sięgania (ok. 2–3 minuty)
- Opiekun siedzi naprzeciw dziecka w wygodnej odległości i podaje lekką piłeczkę lub miękki woreczek. Zachęca do podania piłeczki z powrotem. Zmienia odległość (bliżej, dalej), mówiąc „teraz blisko, teraz daleko”.
- Zachęca do używania obu rąk, mówi proste polecenia: „Podaj piłeczkę” i chwali komunikację werbalną lub gesty, gdy dziecko wskazuje chęć podania.
Krótka zabawa sensoryczna (jeśli zostanie czas, 30–60 s)
- Przesuwanie miękkiego szalika po kolanach, dotknięcie tkanin (miękki — szorstki). Opiekun nazywa doznania i zachęca dzieci do dotykania.
Zakończenie i podsumowanie (ok. 5 minut)
- Podsumowanie słowne: opiekun pyta pojedynczo lub głośno przypomina: „Co było wygodne? Gdzie siedziałaś/siedziałeś najlepiej?” — używa krótkich zdań i zachęca do gestów lub pojedynczych słów.
- Heros ergonomii — pluszak: opiekun daje pluszaka i prosi dzieci, by jedno po drugim pokazało, jak usiąść wygodnie, kładąc pluszaka na kolanach lub siadając obok.
- Pożegnanie piosenką (krótkie 20–30 s) i zachęta dla rodziców: „Pokażemy dziś rodzicom nasze wygodne siedzenie”.
Uwagi organizacyjne:
- Zachowaj spokojne tempo i dużo powtórzeń. Dzieci 1–2 lata potrzebują krótkich, powtarzalnych komunikatów.
- Czasami zamiast słów dzieci pokażą gesty — opiekun dokumentuje i nazywa każde działanie prostym słowem.