Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie w kole (opiekun mówi spokojnym, radosnym głosem): krótkie powitanie każdego dziecka po imieniu.
- Prezentacja tematu: pokaż kolorową piłkę lub globus jako "Świat Furaha" i maskotkę "Furaha" (miękka, duża). Powiedz jedno krótkie zdanie o „furaha” (radość) i zachęć dzieci do dotknięcia maskotki.
- Krótkie ćwiczenie oddechowe: wszyscy wspólnie biorą głęboki wdech i wypuszczają powietrze (można dmuchnąć w chusteczkę/lekki materiał), aby skupić uwagę.
Część główna (około 50 minut)
1) Krąg sensoryczny — stacje równoległe (ok. 18–20 minut)
- Rozstaw 3 proste stacje (po kilka dzieci przy każdej, dzieci rotują co 5–7 minut):
- Stacja 1: Miski z dużym, suchym ryżem/makaronem (duże elementy), łyżki, kubeczki. Zachęcaj do przesypywania, nacierania dłoni po ryżu i obserwowania dźwięku.
- Stacja 2: Miski z wodą (mało wody) + plastikowe kubki, gąbki. Dzieci chlapią, przelewają wodę (duże naczynia).
- Stacja 3: Materiały o różnych fakturach (miękki plusz, szorstki papier, satynowa chusteczka, piankowe kształty). Pozwól dotykać, przykładać do twarzy, mówić (opiekun nazywa faktury: miękki, gładki, chropowaty).
- Zadania opiekuna:
- Opisywać działanie dziecka krótkimi słowami („lejesz”, „słychać szelest”, „mięciutkie”).
- Zachęcać do gestów: podanie kubka, przytulanie maskotki.
- Dla dzieci wymagających wsparcia: pomoc ręka w rękę, ułatwiony dostęp (siedzisko, przyjazne ustawienie blisko opiekuna).
2) Plastyka grupowa „Uśmiech Furaha” (ok. 10–12 minut)
- Duży arkusz papieru rozłożony na podłodze/na stoliku. Przygotuj duże, nietoksyczne farby do palców w kilku kolorach oraz gąbki/stemple z dużymi kształtami (okrąg, gwiazdka).
- Instrukcja dla dzieci:
- Zachęć do odbijania dłoni, tworzenia plam i stempelków.
- Opiekun pokazuje prosty ruch (maczanie palca, lekkie odbicie) i nazywa kolor.
- Uwaga: używaj dużych elementów plastycznych, by dzieci mogły działać swobodnie.
3) Muzyka i ruch „Taniec Furaha” (ok. 8–10 minut)
- Krótka piosenka powitalna na początku i melodie z prostym refrenem („Furaha, hurra!” lub inny prosty motyw). Użyj prostych instrumentów: domowe grzechotki (butelki wypełnione ryżem, dobrze zakręcone), chustki do tańca, bębenek do uderzania dłonią.
- Proste ruchy do naśladowania: klaskanie, kołysanie ramionami, podnoszenie rąk w górę, pokazywanie uśmiechu.
- Zachęcaj do wspólnego rytmu: opiekun gra prosty rytm, dzieci naśladują.
4) Zabawa dźwiękowo-komunikacyjna i mini-opowieść sensoryczna (ok. 8–10 minut)
- Krótka, powtarzalna mini-opowieść (1–2 zdania powtarzane kilka razy) z rekwizytami: maskotka Furaha, chustka, mały dzwonek. Opiekun mówi tekst i używa rekwizytów:
- "Furaha znalazła mięciutką chustkę" (podaje chustkę do dziecka).
- "Furaha usłyszała dzwonek" (dzwoni małym dzwonkiem).
- Wprowadzaj proste pytania do dzieci (pokazuj obrazek, pytaj: "Gdzie jest chustka?"), zachęcaj do wskazywania lub prostego słowa.
- Końcowa aktywność: puszczanie baniek mydlanych (opiekun dmucha), dzieci patrzą i próbują je łapać — stymulacja wzrokowo-ruchowa.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótki rytuał pożegnania: wszyscy siadają w kole, pokazują swoje prace (opiekun pokazuje plakat z odbitymi dłońmi) i każdy dziecko otrzymuje małe „uśmiechnięte” naklejki (duże) lub gest pochwały.
- Podsumuj jednym zdaniem: „Dzisiaj bawiliśmy się z Furaha — dotykaliśmy, malowaliśmy, tańczyliśmy i słuchaliśmy dźwięków”.
- Zachęć rodziców do rozmowy z dzieckiem przy odbiorze: opowiedz, co robiło dziecko (krótka informacja).