1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie wszystkich dzieci po imieniu przy piosence powitalnej (krótka, 30–40 s). Opiekun śpiewa prostą melodię i dziecko macha do kolegów.
- Krótkie wprowadzenie tematu: pokazanie dużej ilustracji/obrazu przedstawiającej piekarza i pieczywo. Pytania do dzieci (jednozdaniowe, zachęcające do odpowiedzi): „Co widzisz na obrazku?”, „Jak myślisz, czy pieczenie jest radosne czy spokojne?”
- Zapowiedź aktywności: „Dzisiaj będziemy piec ciasteczka… z masy. Posłuchamy, powąchamy, poczujemy i opowiemy, co czujemy!”
2. Część główna (50 minut)
Część A – Krótka opowieść i rozpoznawanie emocji (ok. 10 minut)
- Opiekun czyta krótką, obrazkową historyjkę (2–3 minuty) o małym dziecku, które piecze ciasteczka z rodziną. Ilustracje duże, proste.
- Po każdej ilustracji opiekun prosi: „Pokaż twarz taką jak na obrazku” — dzieci wybierają z zestawu kart z emocjami (radość, zdziwienie, skupienie, duma).
- Krótkie nazywanie emocji: opiekun modeluje język: „To jest radość — kiedy ciasteczka pachną i jesteśmy szczęśliwi.”
Część B – Kącik sensoryczno-pretendacyjny: „Pieczenie z masy” (ok. 25 minut)
- Organizacja miejsc: małe stoliki z zestawami (miska z masą plastyczną, drewniana łyżka, plastikowe foremki, płaskie talerzyki, rolka do wałkowania, fartuszek papierowy). Każde dziecko ma swój zestaw; ewentualnie 2–3 dzieci przy jednym stoliku (dopasować do grupy).
- Zadanie: Dzieci ugniatają masę, wałkują, wycinają „ciasteczka”, ozdabiają papierowymi „posypkami” (kolorowe kółeczka z papieru) i układają na talerzykach.
- Opiekun wspiera słownie: pyta dzieci o wrażenia sensoryczne („Miękkie? Twarde? Ciepłe w rękach?”) i zachęca do nazywania emocji („Jak się czujesz, kiedy wałkujesz? Jest Ci miło, podekscytowany, dumny?”).
- W trakcie zabawy opiekun modeluje dialogi: prośby o podzielenie się narzędziem, mówienie „proszę” i „dziękuję”, krótkie wypowiedzi opisowe („Ja robię duże ciasteczko”).
Część C – Ruch i współpraca: „Piekarniczy tor” (ok. 10 minut)
- Prosty tor ruchowy: dziecko „przynosi” talerzyk z gotowym ciasteczkiem (puste plastikowe talerzyki) od stolika do „piekarnika” (oznaczony dywanik) i wraca. Tor włącza elementy dużej motoryki: krok do przodu, przejście wokół stołu, lekkie podskoki.
- Podczas wykonywania zadania opiekun komentuje emocje: „Patrz, jak uważnie niosłaś talerzyk — jesteś skupiony/skupiona!” Zachęca dzieci do klaskania za współpracę kolegi.
Część D – Mini-degustacja teatralna i opowieść o dumie (ok. 5 minut)
- Każde dziecko prezentuje swoje „ciasteczko” przed grupą (pokazuje talerzyk, mówi jedno słowo: „moje!”, „ładne!”, „gorące!” — opiekun pomaga formułować wypowiedzi).
- Krótkie podsumowanie emocji: opiekun pyta „Kto dziś był dumny z ciasteczka?” i pokazuje kartę „duma”.
3. Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótka piosenka lub rymowanka pożegnalna związana z pieczeniem (30–40 s).
- Krąg podsumowujący: każde dziecko mówi (słownie lub gestem) jak się czuje po zajęciach — opiekun nazywa emocję i przypina odpowiednią kartę przy imieniu dziecka.
- Pożegnanie: rozdanie małych dyplomów/oznaczeń „Mały Piekarz” (duży, kolorowy papierowy znaczek), zachęta do opowiedzenia rodzicom o zajęciach.
Dodatkowe wskazówki organizacyjne (krótkie):
- Tempo prowadzenia: wolne, z przerwami na proste komunikaty.
- Dostosowywanie liczby aktywności do nastroju grupy; można skrócić część ruchową, jeśli dzieci są zmęczone.