Powitanie i wprowadzenie (ok. 5 minut)
- Przywitanie grupy, krótka rozmowa: „Dziś obchodzimy Światowy Dzień Radiologii. Radiolog pomaga lekarzom zobaczyć, co jest w środku ciała — robi zdjęcia, żeby dowiedzieć się, jak nam pomóc. My zrobimy dziś zabawne ruchowe 'badanie rentgenowskie'!”.
- Prosty pokaz: opiekun trzyma latarkę jako „promień rentgenowski” i świeci na sylwetkę narysowaną na kartonie (duża prosta sylwetka człowieka). Wyjaśnienie w prostych słowach: „Promień przechodzi — ale my będziemy się ruszać i pokazywać różne części ciała”.
- Krótkie rozgrzewkowe ćwiczenia (2–3 min):
- Rozciąganie rąk w górę („promień idzie do góry”), skłony w bok, krążenia ramion.
- Marsz w miejscu i 3 krótkie podskoki „przygotowujące promień”.
Część główna (20 minut)
Czas trwania podzielony na trzy minigry (po ~6–7 minut każda). Przy każdej grze podajemy prostą instrukcję i jedną modyfikację dla dzieci potrzebujących wsparcia.
- Promieniowy tor przeszkód (ok. 7 min)
- Ustawienie: na podłodze taśmą malarską wyznacz linię „promienia rentgenowskiego” (kilka równoległych linii), hula‑hoop jako „skaner”, miękka poduszka/wałek jako „kość” do przeskakiwania.
- Zasady: dzieci po kolei pokonują tor — czołganie się pod taśmą (przechodzimy pod 'promieniem'), skok jedną nogą do hula‑hoop, balans krokiem po linii taśmy, przeskok przez wałek.
- Cel ruchowy: koordynacja ruchowa, równowaga, orientacja w przestrzeni.
- Modyfikacja: dziecko może wykonać trasę z pomocą dorosłego obok, zamiast czołgania może przejść na kolanach.
- Rentgenowy taniec i zamrożenie obrazu (ok. 6–7 min)
- Ustawienie: krótka muzyka rytmiczna, obszar do swobodnego tańca.
- Zasady: podczas muzyki dzieci tańczą jak „promienie” — rozciągają ręce, kręcą biodrami, przesuwają się po obwodzie. Kiedy muzyka zatrzymana — każdy „zamraża się” w pozie, którą opiekun nazywa (np. „szkielet”, „serce”, „skrzydła”). Dzieci utrzymują pozycję przez 3 sekundy.
- Cel ruchowy: kontrola ciała, równowaga statyczna, reakcja na sygnał.
- Modyfikacja: zamiast pełnego zamrożenia, dziecko może przyjąć prostą pozycję siedzącą lub trzymać dłoń opiekuna.
- Rzuty do skanera (ok. 6–7 min)
- Ustawienie: hula‑hoop na podłodze to „skaner”; dookoła w środku leżą kartoniki z rysunkami (serce, kość, płuca) jako cele. Miękkie piłeczki lub woreczki z grochem jako „próbki”.
- Zasady: dzieci stoją w określonej odległości i rzucają piłeczkę do hula‑hoop tak, by trafić jak najbliżej wskazanego celu. Po rzucie dziecko podbiega i sprawdza, które „narządy” zostały „zbadane”. Można przyznawać punkty za trafienia (niekoniecznie liczbowe, raczej pochwały).
- Cel ruchowy: koordynacja ręka‑oko, celność, kontrola siły.
- Modyfikacja: rzuty z krótszej odległości lub rzucanie w parach — jeden podaje piłkę, drugi rzuca.
Dodatkowe wskazówki organizacyjne:
- Przeprowadzać gry w niewielkich grupkach (4–6 dzieci) jeśli przestrzeń i liczba opiekunów na to pozwala.
- Zachęcać dzieci do nazywania części ciała, które „badają” (ręka, noga, serce) — krótko i bez detalów medycznych.
Zakończenie i podsumowanie (ok. 5 minut)
- Wyciszanie i rozluźnienie: kilka spokojnych oddechów, rozciąganie ramion i lekkie potrząsanie palcami („odkrywamy, że promień już przeszedł”).
- Krótkie podsumowanie w kręgu: opiekun pyta kilka prostych pytań: „Co dziś robił radiolog w naszej zabawie?”, „Która gra podobała Ci się najbardziej?” — dzieci odpowiadają po kolei.
- Pożegnanie: każdy otrzymuje naklejkę lub pieczątkę z motywem „Mały Rentgen” za udział, wspólne zdjęcie sylwetki narysowanej na dużym papierze — każde dziecko przykleja swój odcisk dłoni jako pamiątka.
- Informacja dla rodziców: krótkie słowo o tym, co się działo i zachęta do rozmowy w domu (patrz nota dla rodziców).