Ciepłe serca — relaksacyjna chwila empatii - Scenariusz Zajęć

1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)

• Usiądźcie w kole na miękkich poduszkach lub matach; zaproś każde dziecko, aby przyniosło swoje ulubione miękkie przytulanko (jeżeli dzieci nie mają — podaj kilka z przodu).
• Krótkie powitanie: nazwiń dzieci, uśmiech i proste zdanie wprowadzające: „Dzisiaj zrobimy sobie cichą, ciepłą chwilę dla serca. Pomyślimy o tym, jak można komuś pomóc i poczuć się spokojnie.”
• Ćwiczenie oddechowe „Balonik”: pokaż, jak wziąć głęboki wdech nosem (brzuszek robi się jak balonik), powoli wypuścić powietrze ustami. Zrób to wspólnie 3 razy, licząc powoli do 3 przy wdechu i wydechu.

2. Część główna (około 5 minut)

• „Ciepły kocyk wyobraźni” — poproś dzieci, aby położyły przytulankę na brzuszku i wyobraziły sobie, że mają przed sobą miękki, ciepły kocyk, którym owijają kogoś, kto potrzebuje ciepła (mów spokojnym, łagodnym tonem). Opisz proste obrazy: „Kocyk jest miękki, ciepły i pachnie wanilią.”
• Krótkie rozluźnianie dla najmłodszych (proste elementy progresywnego rozluźnienia):
  • „Stópki jak kamyczki” — poproś dzieci, by na chwilę napięły stopki, policzyły do trzech, a potem rozluźniły.
  • „Rączki jak motylki” — niech przyciągną rączki do siebie, napią i puszczą.
  • „Buzia jak uśmiech” — szeroki uśmiech, policzyć do trzech i puścić.
• „Przekaż ciepło” — usiądź w kole, podaj miękkie serduszko lub przytulankę jednemu dziecku, zachęć, by szepnęło (może tylko w myślach lub cicho) jedno miłe słowo lub wykonało delikatny ruch przekazania ciepła (np. przytulenie przytulanki), po czym przekazuje je dalej. Można to zrobić cicho i spokojnie, bez presji mówienia głośno.
• Jeśli masz delikatną, spokojną muzykę — włącz ją bardzo cicho podczas tej części.

3. Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)

• Delikatne rozciąganie: powoli unieść ręce do góry jak drzewko, skłonić się do przodu jak kwiat i wrócić do pozycji siedzącej.
• Krótka runda wdzięczności: każde dziecko, jeśli chce, może powiedzieć jedno słowo: za co jest dziś mu wdzięczne (np. „mama”, „piesek”, „kocyk”). Jeśli dziecko nie chce mówić — nie zmuszamy.
• Zamknięcie: wspólne trzy spokojne oddechy „balonik” i ciche pożegnanie: „Dziękujemy za dzisiejsze ciepłe serca. Możemy się teraz bawić dalej lub odpocząć.”
• Przejście do kolejnej aktywności: zachowaj łagodny ton, podaj dzieciom wskazówki, co dalej (np. czas na zabawę swobodną, posiłek lub drzemkę).