1. Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie w kole: opiekun wita dzieci wesołym zdaniem („Dzień dobry! Dziś poznamy małych przyjaciół, którzy pomagają naukowcom”).
- Krótkie wyjaśnienie tematu (1–2 zdania, językiem przyjaznym dziecku): „Są zwierzątka, które mieszkają w specjalnych domkach i pomagają naukowcom w odkrywaniu sposobów na lepsze zdrowie ludzi i innych zwierząt. Dziś dowiemy się, jak o nie dbać i podziękować im”.
- Rozgrzewka ruchowa (ok. 1 min): dzieci naśladują różne zwierzątka — królik skacze, mysz biega cichutko, ptak macha skrzydłami. Opiekun pokazuje gesty i prosi dzieci o powtarzanie.
- Podział ról (ok. 1–2 min): opiekun rozdaje proste role i rekwizyty (np. uszka papierowe dla „zwierzaków”, chustę „płaszczyk opiekuna”, pluszaki). Wyjaśnia krótkie, jednozdaniowe zadania dla każdej roli.
2. Część główna — krótki spektakl (około 5 minut)
Scena 1: „Poranek w domu zwierząt” (1,5 min)
- Zwierzątka budzą się, przeciągają się i witają. Opiekun (narrator) mówi: „Dzień dobry, zwierzaczki! Co dziś zjemy?” Dzieci‑zwierzaki pokazują ruchy i wydają dźwięki.
Scena 2: „Opieka i troska” (2 min)
- Pojawia się opiekun/„weterynarz”: karmi, podaje wodę, układa pluszaka na kocyku. Dzieci‑opiekunowie wykonują proste czynności: podają miskę, przytulają, śpiewają krótką piosenkę uspokajającą („Cicho, cicho, śpij już myszko…” — opiekun wybiera prosty refren).
- Krótka linijka dialogu: opiekun mówi „Dbamy o was, bo jesteście ważne” — dzieci‑zwierzątka machają łapkami na zgodę.
Scena 3: „Dziękujemy przyjaciołom” (1,5 min)
- Wszyscy spotykają się razem: dzieci tworzą krąg wokół pluszaków, opiekun podsumowuje: „Dziękujemy zwierzątkom za pomoc — one też są naszymi przyjaciółmi”. Na koniec prosty układ rąk (podziękowanie, klaśnięcie lub krótkie „dziękujemy” na melodię).
W trakcie spektaklu opiekun aktywnie wspiera dzieci niewerbalnie (pokazuje, co robić) i zapewnia krótkie, jasne wskazówki, gdy dzieci potrzebują podpowiedzi.
3. Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krąg refleksyjny (ok. 2 min): opiekun zadaje 2–3 proste pytania do dzieci: „Jak czuło się zwierzątko?”, „Co możemy dla niego zrobić, żeby było szczęśliwe?”. Dzieci odpowiadają krótko jednym zdaniem lub gestem.
- Mini‑ćwiczenie uspokajające (ok. 1,5 min): każde dziecko głaszcze pluszaka lub swoje dłonie, bierze trzy głębokie oddechy i szepcze „dziękuję” (może być szeptem do pluszaka).
- Pożegnanie (ok. 1,5 min): wspólne krótkie piosenkowe podziękowanie (prosty refren) i pożegnanie. Opiekun zachęca dzieci, aby opowiedziały rodzicom, co robiły.
Uwagi dla prowadzącego:
- Tempo dopasować do dynamiki grupy; w razie potrzeby skrócić scenę 2 i wydłużyć końcowe wyciszenie.
- Jeśli któreś dziecko nie chce występować — może pełnić rolę obserwatora/narratora lub pomagać z rekwizytami.