Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie: Opiekun zaprasza dzieci do kółka i nazywa temat zajęć: „Dziś obchodzimy Święto Służby Ruchu Lotniczego — poznamy emocje na lotnisku!”.
- Krótkie rozgrzewkowe pytanie: „Jak myślicie, co czują piloci, kontrolerzy i pasażerowie, gdy samolot startuje lub ląduje?” Zachęcić kilka dzieci do szybkiej odpowiedzi.
- Wyjaśnienie celu: „Dzisiaj poznamy różne emocje, nauczymy się je nazywać i ćwiczyć sposoby, które pomagają, gdy jesteśmy zdenerwowani lub podekscytowani.”
Część główna (50 minut)
- „Lotniskowa oddechowa rozgrzewka” (5 minut)
- Poprowadź krótkie ćwiczenie oddechowe:\
- Dzieci wyobrażają sobie, że są samolotami. Na hasło „start” biorą głęboki wdech przez nos (licząc do 3), unoszą ręce jak skrzydła i lekko podskakują; na hasło „przylot” wydychają powoli przez usta (licząc do 4) i opuszczają ręce.
- Powtórzyć 3 razy, zwracając uwagę na spokojny oddech.
- Krótka opowieść „Pani Kontrolerka i zagubiony pasażer” (7 minut)
- Opiekun czyta krótką, prostą historyjkę o kontrolerce ruchu lotniczego, która pomaga przestraszonemu dziecku-pasażerowi poczuć się bezpiecznie. Tekst zawiera wyrazy emocji (strach, radość, ciekawość, spokój).
- Po przeczytaniu zadać pytania: „Co czuł pasażer? Co zrobiła kontrolerka, żeby pomóc? Jak my możemy pomóc przyjacielowi, który jest przestraszony?”
- Kółko emocji — rozpoznawanie i nazywanie (8 minut)
- Przygotowane karty/emotikony z podstawowymi emocjami: radość, smutek, strach, złość, zdziwienie, spokój.
- Pokazuj kolejno karty; dzieci mają za zadanie pokazać twarzą albo gestem (lub podnieść kartę), jaka to emocja.
- Zachęć dzieci do powiedzenia sytuacji na lotnisku, kiedy można poczuć taką emocję (np. ekscytacja podczas startu, strach gdy samolot trzęsie się).
- Warsztat ról: „Wieża kontroli i pasażerowie” (15 minut)
- Podziel dzieci na dwie grupy: kontrolerzy ruchu i pasażerowie (zmiana ról po połowie czasu).
- Przygotowanie sceny: stolik jako wieża kontroli z prostą kartką „RADIO”, kilka krzeseł jako rzędy siedzeń.
- Kontrolerzy kierują „ruchem” (mówią: „Samolot 1 — start!”) i pomagają „pasażerom” w sytuacjach emocjonalnych (np. pasażer boi się turbulencji — kontroler wyjaśnia sytuację spokojnym głosem).
- Opiekun podsuwa krótkie scenariusze emocjonalne (kartki z sytuacjami), które dzieci odgrywają: zgubiony bagaż, opóźnienie, pierwszy lot, głośny dźwięk silnika.
- Po każdej scenie: krótkie omówienie — „Jak się poczułeś? Co ci pomogło się uspokoić?”
- Tworzenie „Paszportów Emocji” i loty papierowych samolotów (10 minut)
- Każde dziecko otrzymuje kartkę jako mini-paszport: rysuje albo nakleja symbole emocji, które potrafi rozpoznać. Opiekun pomaga podpisywać i pyta o kolory, które kojarzą się z emocjami.
- Dzieci składają prosty papierowy samolot (instrukcja krok po kroku) i na skrzydle rysują jedną emocję, którą chcą „wylatać” (np. smutek zostawić na ziemi, radość zabrać na wycieczkę).
- Krótka zabawa: „Lądowanie emocji” — dzieci puszczają swoje samoloty w kierunku narysowanego lądowiska; przy lądowaniu mówią jednym zdaniem, co zrobią, gdy poczują tę emocję (np. „wezmę głęboki oddech”, „porozmawiam z panią”).
- Muzyczne stacje nastrojów (5 minut)
- Przygotuj krótki utwór muzyczny zmieniający nastrój (wesoły fragment, spokojny fragment, trochę bardziej dynamiczny).
- Dzieci poruszają się po wyznaczonym polu jak „pasażerowie” dopasowując ruch do nastroju muzyki: skaczą, chodzą powoli, unoszą ręce.
- Po każdym fragmencie zatrzymanie i pytanie: „Jaką emocję słyszysz w tej muzyce? Co możesz zrobić, jeśli poczujesz taką emocję?”
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Krąg refleksyjny: Każde dziecko mówi jedno zdanie: „Dziś nauczyłem/am się, że gdy czuję ___, mogę ___.”
- Nagrody symboliczne: naklejka "małego kontrolera spokoju" dla każdego dziecka za udział.
- Pożegnanie: krótkie podsumowanie przez opiekuna i zaproszenie do wspólnej rozmowy z rodzicami po zajęciach.