Wigilia w ruchu — małe renifery i prezenty - Scenariusz Zajęć

Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)

• Przywitanie w kręgu: opiekun siada w środku lub na krześle. Każde dziecko witane jest po imieniu, opiekun mówi krótkie zdanie: „Cześć Aniu, dziś będziemy jak małe renifery!”.
• Krótka prezentacja tematu: pokazanie prostych rekwizytów (miękka piłeczka jako „prezent”, wata jako „śnieg”, papierowy talerz jako „dzwonek”). Opiekun mówi niezbyt wiele, używa prostych słów i gestów.
• Krótka piosenka powitalna (1 zwrotka + refren) z prostym ruchem rąk. Zachęcamy dzieci do klaskania lub potrząsania papierowym talerzem jako „dzwoneczkiem”.

Część główna (35 minut)

1. Rozgrzewka „Reniferki budzą się” (5 minut)

• Opiekun mówi: „Reniferki rozciągają się” i pokazuje proste ruchy: sięganie do nieba, dotykanie paluszków u stóp, lekkie podskoki trzymając się za barierkę lub rączki opiekuna.
• Dzieci naśladują ruchy: prosty marsz w miejscu, machanie ramionkami, lekkie skręty tułowia.

2. Tor przeszkód „Przenosimy prezenty” (10–12 minut)

• Przygotowanie: ułożone w małej linii duże pudełka, poduszki („górki”), niska „bramka” (nogi krzeseł lub pachołki), koszyk z miękkimi piłeczkami jako „prezenty”.
• Zadanie: dziecko bierze jedną piłeczkę (lub opiekun pomaga), chodzi lub raczkuje przez prosty tor i kładzie „prezent” do pudełka na końcu. Opiekun towarzyszy i używa prostych komunikatów: „Idziemy po prezent”, „Teraz włożyć do pudełka”.
• Powtarzamy 3–4 razy, zmieniając sposób poruszania (chodzenie, raczkowanie, wolny bieg trzymając opiekuna za rękę).

3. Zabawka sensoryczna „Śnieg z waty” i kulanie śnieżek (6–8 minut)

• Na stoliku lub podkładce kilka porcjach waty (małe, płaskie stosy) i duże papierowe talerze.
• Dzieci dotykają waty, robią małe kule „śnieżki” razem z opiekunem (opiekun formuje, dziecko dotyka, naciska, toczy). Opiekun mówi: „Lepimy śnieżkę”, „Jaka jest: miękka, biała?”.
• Można przesuwać kule po podłodze jako proste toczenie na krótkim dystansie.

4. Rytm i dźwięk „Dzwonki i kolęda” (5–6 minut)

• Każde dziecko otrzymuje bezpieczny instrument: papierowy talerz, drewnianą łyżkę, grubą szmatkę jako szelest. Opiekun śpiewa krótką, prostą zwrotkę kolędy lub świąteczną rymowankę, pokazując rytm.
• Dzieci naśladują rytmy: wolne uderzenia, szybkie klaskanie; opiekun nazywa dźwięki: „cicho/głośno”, „szybko/wolno”.

5. Zabawa ruchowa „Tańczące choinki” (6 minut)

• Każde dziecko ma duży kolorowy kawałek materiału lub szarfę jako „bombka”/„łańcuch”. Opiekun puszcza spokojną muzykę (lub śpiewa) i pokazuje proste ruchy: kołysanie ramion, skręty tułowia, lekkie podskoki.
• Zachęcamy do swobodnego poruszania się po ograniczonej przestrzeni (opiekun blisko), dzieci mogą „ustawić choinkę” czyli stanie prosto z rękami do góry na chwilę, potem siadają/klękają przy znakach opiekuna.

Uwagi metodyczne w trakcie ćwiczeń:

• Całość prowadzona powoli, z krótkimi powtórzeniami. Opiekun dostosowuje poziom wsparcia: pomaga trzymać przedmioty, towarzyszy podczas toru.
• Zachęcamy do używania prostych słów i krótkich poleceń, powtarzania nazw przedmiotów i czynności.

Zakończenie i podsumowanie (5 minut)

• Krótka „relaksacja” w kręgu: dzieci siadają na dywanie, opiekun delikatnie pokazuje oddechowe ćwiczenie („weź głęboki oddech jak zdmuchnąć świeczkę”), można użyć małych papierowych „świeczek” (karton).
• Podsumowanie: opiekun wymienia co robiliśmy („byliśmy reniferami, przenosiliśmy prezenty, lepiliśmy śnieżki, grałyśmy dzwonki”). Zachęcamy dzieci do pokazania ulubionej części zajęć.
• Pożegnanie: krótka piosenka pożegnalna i rozdanie małej sylwetki renifera/ów (gotowe duże naklejki lub wydrukowane obrazki) do wzięcia dla rodzica.