Kolorowa piana — Dzień higieny rąk - Scenariusz Zajęć

2. Część główna (około 20 minut)

• Przygotowanie (2 minuty):

  • Rozstawić 3-4 stacje z małymi miskami/pianką (1–2 dzieci przy stacji), kartkami papieru, łyżeczkami i drobnymi dekoracjami (naklejki, kawałki kolorowego papieru).
  • Każde dziecko otrzymuje fartuszek lub śliniak.

• Część sensoryczna: poznawanie piany (ok. 5 minut)

  • Dzieci dotykają piany palcami i dłońmi, opiekun/model wypowiada słowa opisowe: miękka, mokra, bąbelki, zimna, ciepła.
  • Zachęcać do nazywania odczuć (jedno-słowne odpowiedzi są wystarczające). Opiekun zadaje proste polecenia: „Dotknij bąbelka”, „Pokaż palcem, gdzie masz kciuk”.

• Tworzenie odbitek dłoni w pianie (ok. 10 minut)

  • Opiekun pokazuje krok po kroku: nałożyć pianę na kartkę (lekko rozsmarować łyżeczką), dziecko delikatnie kładzie dłoń na pianie i unosi, powstaje odbitka.
  • Każde dziecko wykonuje 1–2 odbitki; opiekun nazywa część dłoni podczas pracy („kciuk”, „palec”) i pyta o kolor piany, jeśli użyto barwnika.
  • Dodatkowo można przykleić naklejkę jako oko lub ozdobę odbitki – proste dekorowanie rozwija precyzję ruchów.

• Utrwalanie słownictwa i krótkie zadania komunikacyjne (ok. 3 minuty)

  • Po wykonaniu odbitki opiekun pyta każde dziecko krótko: „Jaką mam na dłoni kolor?” lub „Pokaż kciuk”.
  • Zachęca do prostych wypowiedzi: „Moja dłoń jest... (kolor)”, „Piana jest... (miękka)”.

3. Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)

• Zbieranie prac i wspólne oglądanie: każde dziecko pokazuje swoją odbitkę; opiekun komentuje prostym zdaniem i zachęca dziecko, by powiedziało jedno słowo opisujące pracę.
• Krótka piosenka/rymowanka o myciu rąk razem z gestami (powtórzyć tę samą, co na początku) — umożliwia powtórzenie sekwencji i utrwalenie nawyku.
• Pożegnanie i przekazanie prac rodzicom (krótka informacja, co robiliśmy).

Uwagi organizacyjne (w trakcie opisu):

• Tempo dostosować do reakcji dzieci; niektóre dzieci potrzebują więcej czasu na dotykanie piany.
• Opiekun aktywnie nazywa części ciała i kolory oraz daje proste polecenia, tak by każde dziecko miało szansę wypowiedzieć się przynajmniej raz.