Standard 7 (Poznawanie i doświadczanie świata): realizowany przez prezentację i nazywanie elementów związanych z hutnictwem (kask, młotek, folia) podczas powitania i wprowadzenia oraz przez sensorne badanie różnych faktur w części głównej. Dzieci doświadczają materiałów dotykiem (gładka vs pognieciona folia, bubble wrap), obserwują efekt gniecenia folii i rezultat przyklejania bibuły (przyczynowo-skutkowe doświadczenie).
Standard 8 (Mówienie, słuchanie, porozumiewanie się): realizowany poprzez ciągłe modelowanie mowy przez opiekuna (krótkie zdania opisujące czynności), zachęcanie dzieci do powtarzania słów i nazywania kolorów oraz do krótkich wypowiedzi przy prezentacji pracy. Pytania otwarte i zamknięte wprowadzają praktykę słuchania i reagowania (np. "Która jest gładka?", "Co robisz?").
Standard 9 (Sprawność fizyczna i angażowanie zmysłów): realizowany przez aktywności wymagające motoryki małej — gniecenie i przyklejanie bibułek, użycie kleju w sztyfcie, dabowanie gąbką (opcjonalnie) — oraz motoryki dużej poprzez prostą zabawę naśladującą uderzenia młota. Ponadto stacja sensoryczna angażuje zmysł dotyku (różne faktury), a praca z farbą/gąbką angażuje zmysł wzroku i kinestetykę.
Standard 10 (Twórcza ekspresja i kontakt z kulturą): realizowany przez samodzielne dekorowanie "kasku" — wybór kolorów, rozkład elementów i tworzenie symbolicznych "iskier" daje pole do twórczej ekspresji. Krótka rymowanka/piosenka oraz prezentacja prac w grupie wprowadzają elementy kultury i społecznej ekspresji, a temat zawodów przybliża społeczno‑kulturowy kontekst pracy hutnika.