Dzień Teatru — Maski i kukiełki - Scenariusz Zajęć

Standard 7 — Poznawanie i doświadczanie świata (rozwój poznawczy):

• Dzieci poznają części twarzy, kolory i tekstury poprzez nazywanie i manipulowanie elementami (oczami, nosem, włosami, różne materiały). Opiekun zadaje pytania i prosi o wskazanie, co widzą, co wspiera rozróżnianie cech i klasyfikowanie.
• Przez wybór materiałów i planowanie prostej maski dzieci uczą się prostych sekwencji (najpierw narysuj, potem przyklej), co wspiera pamięć krótkotrwałą i planowanie działania.

Standard 8 — Mówienie, słuchanie, porozumiewanie się (rozwój komunikacyjny):

• Zajęcia zawierają modelowanie mowy przez opiekuna (krótkie zdania, powtórzenia), naśladowanie dźwięków postaci i pytania zachęcające do wypowiedzi ("Jak mówi kot?", "Jak ma na imię twoja maska?").
• Wspólne przedstawienie i okazywanie emocji rozwijają umiejętność słuchania instrukcji, czekania na swoją kolej i używania prostych fraz oraz dźwięków w komunikacji.

Standard 9 — Sprawność fizyczna i angażowanie zmysłów (rozwój fizyczny/sensoryczny):

• Motoryka mała: chwytanie kredek, precyzyjne przyklejanie naklejek, trzymanie i przyklejanie patyczka do maski angażują mięśnie dłoni i palców.
• Motoryka duża/koordynacja: manipulacja kukiełką na scenie (poruszanie ręką), siadanie i wstawanie przy scenie rozwija koordynację.
• Zaangażowanie zmysłów: dotykanie różnych materiałów (gładki papier, miękka bibuła, szorstka naklejka) stymuluje percepcję dotykową oraz rozróżnianie tekstur i temperatury dotyku.

Standard 10 — Twórcza ekspresja i kontakt z kulturą (rozwój twórczy):

• Tworzenie masek i kukiełek to aktywność plastyczna, która umożliwia dzieciom wyrażenie siebie poprzez kolory, kształty i elementy dekoracyjne.
• Krótkie przedstawienie i zabawa w role rozwijają zdolność do symbolicznego myślenia i ekspresji emocji (np. wesoła twarz, smutna twarz), a także pierwszy kontakt z formą teatralną — ważnym elementem kultury i sztuki.

Sposoby wspierania realizacji standardów w praktyce:

• Opiekun modeluje czynności, używa prostych poleceń i powtórzeń, dostosowuje tempo i poziom pomocy do indywidualnych potrzeb dziecka (np. ręczne wsparcie przy przyklejaniu).
• Zadania są krótkie i konkretne, z jasnymi etapami, co odpowiada możliwościom uwagi dzieci w wieku 2–3 lat.
• W trakcie zajęć opiekun łączy elementy sensoryczne, językowe i ruchowe, aby działanie było wieloaspektowe i spójne z wymienionymi Standardami OWE.