Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Przywitanie grupy, krótkie zajęcie w kole. Opiekun siada z dziećmi i mówi: „Dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Naprawy — zobaczymy, co można naprawić i jak to zrobić!”.
- Krótka historyjka (1-2 zdania) z rekwizytem: np. pluszowy miś z odczepionym guzikiem oka lub pocięta kartonowa zabawka. Opiekun pokazuje, pyta dzieci: „Co się stało? Jak myślicie, jak to naprawić?”.
- Wyjaśnienie zasad pracy na stacjach: każde dziecko wybiera stację, opiekun/mały pomocnik pomaga w potrzebie; przypomnienie, że najpierw badamy, potem naprawiamy i na końcu sprawdzamy.
Część główna (około 35 minut)
Czas podzielony na 3 stacje + wspólne testowanie / rozmowę:
- Stacja "Diagnoza" (ok. 8–10 minut)
- Materiały: kilka uszkodzonych/zabrudzonych zabawek (np. pluszak z luźnym guzikiem, samochodzik z odklejoną częścią, pocięty karton), lupy, papiery i kredki.
- Przebieg:
- Dzieci oglądają przedmiot lupą lub rękami, opisują co widzą (opiekun zadaje pytania: "Co jest nie tak?", "Czy coś się poluzowało?", "Co byśmy mogli zrobić?").
- Opiekun zapisuje krótkie obserwacje (dla siebie) i zachęca do nazwania części przedmiotu: 'oko', 'koło', 'skrzydło'.
- Stacja "Naprawa" (ok. 12–15 minut)
- Materiały: taśma klejąca (papierowa lub kolorowa), klej w sztyfcie, nitki i duże igły do nawlekania koralików (bez ostrych końców) lub plastikowe igły, filc, guziki na rzepy, klamerki do bielizny, żyłka lub sznurek, kolorowe taśmy, nożyczki z zaokrąglonymi końcami.
- Przebieg:
- Dzieci wybierają prosty sposób naprawy spośród dostępnych materiałów (opiekun pokazuje przykłady: przyklejenie części taśmą, przywiązanie sznureczkiem, przyklejenie guzika na rzep).
- Dzieci wykonują prostą naprawę z pomocą opiekuna. Opiekun demonstruje jedną metodę i zachęca do samodzielnych prób.
- Podczas pracy opiekun pyta: "Jak myślisz, czy to będzie trwać długo?", "Co się stanie, jeśli zrobimy tak?" — pobudza myślenie przyczynowo-skutkowe.
- Stacja "Testowanie i udoskonalanie" (ok. 8–10 minut)
- Materiały: naprawione zabawki, prosty tor przeszkód (dla samochodzików) lub miękka przestrzeń do przytulania pluszaków, miseczki, łyżeczki do prostych testów funkcjonalnych.
- Przebieg:
- Dzieci sprawdzają, czy naprawa działa: samochodzik jedzie po torze, pluszak można przytulić bez odpadania części.
- Jeśli naprawa nie działa, dzieci wracają do stacji napraw lub wymyślają alternatywne rozwiązanie (opiekun pomaga proponować modyfikacje).
- Zachęcanie do mówienia: "Co zrobiliśmy? Co jeszcze możemy zmienić?".
- Wspólna mini-refleksja (ostatnie 3–4 minuty części głównej)
- Wszystkie dzieci zbierają się w kole, każdy ma szansę pokazać jedną naprawioną rzecz i powiedzieć jedno zdanie (np. "Zrobiłem taśmą") lub pokazać gest.
- Opiekun chwali wysiłek i pyta, co najbardziej im się podobało przy naprawianiu.
Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)
- Krótkie podsumowanie: opiekun przypomina etapy: "Najpierw obejrzeliśmy, potem naprawialiśmy, a na końcu sprawdziliśmy".
- Piosenka/rymowanka pożegnalna związana z naprawą (krótka, 2 wersy, powtarzalna) – dzieci klaszczą lub naśladują ruchy majsterkowicza.
- Informacja dla rodziców/przygotowanie do odbioru: opiekun mówi, że dzieci dziś ćwiczyły naprawianie i zaprasza rodziców do obejrzenia zdjęć lub krótkiej relacji przy odbiorze.