Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)
- Powitanie grupy — opiekun zaprasza dzieci do kółka i mówi w prostych zdaniach: "Dziś obchodzimy Międzynarodowy Dzień Niewidomych. Dowiemy się, jak można poznawać świat dźwiękami i dotykiem."
- Krótkie przedstawienie przedmiotów: opiekun pokazuje 3–4 łatwe do rozpoznania przedmioty o różnych fakturach (np. gładki jedwabisty szalik, miękka pluszowa zabawka, szorstka gąbka, dzwoneczek) i nazywa je. Dzieci mają chwilę na dotknięcie i nazwanie (jeśli potrafią).
- Krótka piosenka powitalna (prosty refren, powtarzany): opiekun śpiewa, dzieci powtarzają i klaszczą. Cel: skupienie uwagi, wprowadzenie motywu dźwięku i rytmu.
Część główna (20 minut)
- Rozgrzewka muzyczna — "Słyszę i ruszam" (4 minuty)
- Opiekun włącza spokojną muzykę z wyraźnym rytmem. Proste polecenia: "Gdy usłyszysz dzwonek, poruszaj ramionami jak skrzydła"; "Gdy usłyszysz bębenek, skocz lekko".
- Zmiany poleceń co 20–30 sekund, dzieci reagują ruchem na dźwięk (doskonalić słuch selektywny i reakcję ruchową).
- Gra "Podążaj za dźwiękiem" (5 minut)
- Ustawienie źródeł dźwięku: opiekun trzyma dzwoneczek / tamburyn w różnych miejscach (niskie, wysokie). Dzieci poruszają się swobodnie po sali i starają się znaleźć dźwięk (ścieżka oznaczona dywanikami).
- Jeśli dziecko chce, może na krótko użyć miękkiej opaski na oczy (opcjonalne) i podążać za dźwiękiem trzymanym przez opiekuna. Inne dzieci zachęcają werbalnie: "Tam jest dźwięk!".
- Taniec faktur — "Dotknij i zatańcz" (6 minut)
- Na podłodze ułożone są kawałki materiałów o różnych fakturach (np. szalik jedwabny, ręcznik, filc, maty piankowe). Opiekun zaprasza dzieci, by stały na wybranym materiale, dotknęły go i poruszały się do muzyki tak, jak materiał je „czyni”: "Na miękkim — kołyszemy się powoli", "Na szorstkim — maszerujemy pewnie".
- Opiekun nazywa tekstury, dzieci mają okazję opisać je prostymi słowami lub dźwiękami (np. "mniam?" nie — zachęcamy do: "miękki", "szorstki", "gładki").
- Krótka improwizacja w parach — "Taniec prowadzący" (5 minut)
- Dzieci w parach (lub dziecko + opiekun) trzymają się za dłonie; jedno dziecko prowadzi delikatny krok, drugie podąża. Zmiana roli po 30–40 sekundach. Opiekun modeluje komunikację niewerbalną (dotyk, lekki nacisk na rękę) i słowną: "Proszę, idź wolniej", "Teraz szybciej".
- Celem jest rozwijanie współpracy, orientacji w przestrzeni i wyczucia partnera.
(Uwaga organizacyjna: każdy element trwa krótko, opiekun pilnuje płynnego przejścia, używa prostych komunikatów i krótkich muzycznych fragmentów — dzieci 2–3 lata mają krótki czas koncentracji.)
Zakończenie i podsumowanie (5 minut)
- Wyciszanie: opiekun wyłącza głośną muzykę i zaprasza dzieci do kółka; każdy może pokazać przedmiot, który najbardziej mu się podobał, i powiedzieć jedno słowo (np. "dzwonek", "miękki").
- Krótkie podsumowanie tematu w prostych zdaniach: "Niektórzy ludzie widzą inaczej — słyszą i czują więcej. My dziś ćwiczyliśmy słuch i dotyk."
- Pożegnanie: krótka piosenka z żegnaniem, klaśnięciem i uśmiechem. Opiekun rozdaje mały obrazek lub pieczątkę jako pamiątkę (opcjonalnie).