Mały telefon zaufania - Scenariusz Zajęć

Standard 7 — Poznawanie i doświadczanie świata:

• Dzieci eksplorują przedmiot (papierowy talerzyk jako „telefon”), dotykają jego powierzchni i elementów (farba, gąbka, włóczka). Nauczyciel demonstruje funkcję telefonu w prostych zdaniach: "Dzwoni telefon — mówimy halo". Dzięki temu dziecko poznaje nowy obiekt, jego wygląd i możliwe zastosowanie (symboliczne rozumienie przedmiotu).
• Przewidywane obserwacje: dziecko dotyka, obraca talerzyk, reaguje na dźwięk/gest; wskazuje lub patrzy na telefon, gdy jest on pokazywany.

Standard 8 — Mówienie, słuchanie, porozumiewanie się:

• Podczas powitania i pracy nauczyciel używa krótkich, powtarzalnych fraz i piosenki („Halo, halo”), zachęcając do powtarzania sylab i prostych słów. Przy opisywaniu działań dziecka („Kasia maluje”) modelowana jest mowa i rozszerzanie wypowiedzi.
• W części głównej nauczyciel zadaje proste pytania i czeka na reakcję (wzrok, gest, słowo). Krótkie formy dialogu (dziecko mówi "halo", nauczyciel odpowiada) ćwiczą intonację i słuchanie.
• Przewidywane obserwacje: powtarzanie sylab, reagowanie na pytania, próby wypowiedzenia prostych słów.

Standard 9 — Sprawność fizyczna i angażowanie zmysłów:

• Finezja manualna: trzymanie gąbki, maczanie jej w farbie, stemplowanie; przyklejanie dużych naklejek lub pasków papieru wymaga chwytu i koordynacji ręka–oko.
• Percepcja zmysłowa: dzieci odbierają różne tekstury (gładki talerzyk, wilgotna farba, miękka gąbka, włóczka), co wzbogaca doświadczenia sensoryczne.
• Ruchy ciała: sięganie po materiały, przekazywanie talerzyka do opiekuna lub kolegi angażują ruchy ramion i tułowia.
• Przewidywane obserwacje: poprawa chwytu, większa kontrola ruchów przy stemplowaniu i przyklejaniu, reakcje sensoryczne (zainteresowanie teksturą).

Standard 10 — Twórcza ekspresja i kontakt z kulturą:

• Dzieci dekorują przedmiot według własnego wyboru kolorów i rozmieszczenia naklejek — prosta ekspresja plastyczna dostosowana do wieku.
• Element muzyczny (krótka piosenka/rymowanka "Halo") oraz zabawa udawana (telefon jako rekwizyt) rozwijają wyobraźnię i umiejętność zabawy symbolicznej.
• Nauczyciel wspiera tworzenie i nazywa wybory dziecka, co wzmacnia poczucie sprawczości i twórczości.
• Przewidywane obserwacje: różnorodność dekoracji, chęć powtarzania melodii/rymowanki, przystępowanie do zabawy symbolicznej.

Wszystkie aktywności zaplanowano w sposób umożliwiający krótkie, powtarzalne interakcje dostosowane do możliwości 1–2‑latków. Nauczyciel pełni rolę modela i asystenta: demonstruje działania, nazywa czynności i reaguje na komunikaty dziecka, co bezpośrednio wspiera realizację wymienionych standardów.