Pomocmiasteczko — budujemy razem miejsca pomocy - Scenariusz Zajęć

Powitanie i wprowadzenie (około 5 minut)

• Przywitanie grupy, uściślenie czasu zajęć: „Dziś pracujemy 45 minut i budujemy Pomocmiasteczko.”
• Krótkie wprowadzenie w temat (proste słowa):
  • Nauczyciel pokazuje 2–3 obrazki: dom, pusty koszyk z jedzeniem, dzieci dzielące się zabawkami.
  • Opowiada 1–2 zdania: „Czasem ludzie mają mniej rzeczy. Możemy im pomagać, dzieląc się i tworząc miejsca, gdzie ktoś dostanie posiłek lub zabawkę.”
• Zadanie dla dzieci: „Zbudujemy razem miasteczko, w którym każdy może znaleźć pomoc — domy, sklepik, punkt dzielenia się i plac zabaw.”
• Podział na małe zespoły (2–4 dzieci) i przypisanie ról (budowniczy, dekorator, opowiadający) — nauczyciel pomaga przy dzieleniu.

Część główna (35 minut)

1. Przygotowanie i planowanie (5 minut)

   • Każdy zespół wybiera, co zbuduje (dom, punkt pomocy, sklepik, szpitalik dla zabawek, plac zabaw).
   • Krótkie szkice/omówienie: dzieci mówią, co potrzebują (np. pudełka na domy, naklejki na okna).
   • Nauczyciel przypomina zasady współpracy: słuchamy siebie, dzielimy materiały.

2. Budowanie konstrukcji (około 20 minut)

   • Dzieci budują swoje elementy miasteczka z dostępnych materiałów:
     • Pudełka i kartony jako budynki — dekorowanie papierem, pisakami, naklejkami.
     • Rolki po papierze toaletowym jako słupy, wieżyczki.
     • Małe pudełeczka i tacki jako „regały w sklepie” lub „półki w punkcie pomocy”.
     • Materiały miękkie (skrawki tkanin, waty) jako dywany/koce.
   • Nauczyciel wspiera: podaje materiały, modeluje proste rozwiązania (np. jak zrobić drzwi z papieru, jak przykleić okno), zadaje pytania pobudzające myślenie: „Jak ktoś dostanie się do środka? Gdzie postawimy wejście?”
   • Zachęcanie do użycia symboli pomagania: serce na drzwiach, znak ‚Punkt Pomocy’, koszyk z papierowymi „produktami”.

3. Układanie miasteczka i krótkie scenki (około 10 minut)

   • Zespoły ustawiają swoje budowle razem na dywanie, tworząc wspólne Pomocmiasteczko.
   • Dzieci wymyślają krótkie scenki: ktoś przychodzi po pomoc, ktoś dzieli się zabawką, ktoś pomaga posprzątać.
   • Nauczyciel proponuje proste role: osoba, która potrzebuje pomocy; osoba, która pomaga; wolontariusz obsługujący punkt.
   • W trakcie scenek nauczyciel modeluje język empatii: „Czy mogę ci pomóc?”, „Weź, możesz się bawić.”

Uwagi dla prowadzącego (w trakcie całej części głównej):

• Zachęcaj do współpracy i wymiany materiałów między zespołami.
• Jeśli budowla wymaga cięcia lub klejenia, wykonaj te czynności dla dzieci lub nadzoruj, pomagając krok po kroku.
• Zadawaj pytania rozszerzające: „Co jeszcze możemy zrobić, żeby ktoś poczuł się bezpieczniej w naszym miasteczku?”

Zakończenie i podsumowanie (około 5 minut)

• Krótki spacer po Pomocmiasteczku — każde dziecko pokazuje swoją budowlę i krótko opowiada (1–2 zdania): „To jest...; tutaj pomagamy...”.
• Nauczyciel podsumowuje: „Dzisiaj myśleliśmy o tym, jak pomagać. Zrobiliśmy miejsca, gdzie można dostać coś do jedzenia, zabawkę lub uśmiech.”
• Wspólna piosenka/rymowanka o dzieleniu się (kilka linijek powtarzalnych), np. „Dzielić się to miło jest, podaj rękę, podaj dzień!”
• Pożegnanie i rozdanie małej naklejki za udział lub dyplomu „Pomocnik Miasteczka” dla całej grupy.